Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w [...][ decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia [..] r. numer [...] w sprawie odmowy przyznania R. W. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Odpis decyzji organu II instancji został doręczony R..W. w dniu [...] r.
Pismem z dnia [...] r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w [...] w dniu [...] r., R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyżej opisaną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w[...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – zwaną dalej "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu.
Jak wynika z akt administracyjnych, R. W. otrzymał decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] r. w dniu [...] r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przedmiotowej decyzji. Natomiast pismo zawierające niniejszą skargę nadał listem poleconym, do organu II instancji, w Urzędzie Pocztowym w [...] w dniu [...] r. – co potwierdza data stempla pocztowego umieszczona na kopercie. Trzydziestodniowy termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął skarżącemu w dniu [...] r. Tak więc z zestawienia ww. dat wynika, ze skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.