Uzasadnienie
K. H. i R. H., działający przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Gminy Kobylanka z dnia 11 lipca 2013 r., nr XXXV/2016/13 w przedmiocie przyjęcia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Kobylanka.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że zgodnie z art. 53 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Skarżący są uprawnieni do wniesienia niniejszej skargi w każdym czasie, gdyż ustawa o samorządzie gminnym nie przewidywała środków zaskarżenia tejże uchwały.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi w całości na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, ewentualnie jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 20 września 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi Skarżących w dniu 28 września 2021 r.) Sąd wezwał Skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpali środek zaskarżenia w postaci wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym w zarządzeniu z dnia 20 września 2021 r. terminie jak i po jego upływie nie wpłynęło pismo czyniące zadość wezwaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Sąd przed merytorycznym badaniem sprawy zobowiązany jest w pierwszej kolejności skontrolować przesłanki dopuszczalności skargi, w tym wyczerpanie środków zaskarżenia przed jej wniesieniem. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) – dalej "u.s.g." każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Należy wskazać, że art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., w zakresie wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, z dniem 1 czerwca 2017 r. uległy zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - zwanej dalej "ustawą zmieniającą". Jak wynika z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu dotychczasowym.
Ponadto, z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, czyli ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. W art. 2 ustawy zmieniającej dokonano zmian w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, nie zawiera wymogu skierowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy.
Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 11 lipca 2013 r., a więc przed wejściem w życie zmiany art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., co oznacza, że wniesienie skargi na tę uchwałę wymagało uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Sąd nie podziela poglądów pełnomocnika Skarżących wskazanych w skardze, że w niniejszej sprawie wezwanie nie było wymagane. Do uchwał organu gminy, podjętych przed zmianą przepisów p.p.s.a. i u.s.g., tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r., aktualne pozostaje stanowisko, wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (opubl. w ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83), że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.
Z tej przyczyny Sąd wezwał pełnomocnika Skarżących do wykazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi skierowali do Rady Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z zaskarżonej uchwały. Skarżący nie wykazali, by złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Ponieważ Skarżący nie wyczerpali środka zaskarżenia w postaci wezwania Organu gminy do usunięcia naruszenia prawa o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, uniemożliwia to nadanie skardze biegu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie solidarnego wpisu od skargi.