Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm./ oraz art. 6 pkt 10, art. 8 ust.1 pkt 1, art. 38 ust. 1 pkt i art.147 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 593 z póź. zm./ po rozpoznaniu odwołania D. M., utrzymało w mocy decyzję Koordynatora Rejonowego Ośrodka Pomocy Rodzinie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...] r. znak: [...] w sprawie przyznania wyżej wymienionej zasiłku okresowego w kwocie [...] złotych miesięcznie od [...] r. do [...] r.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że zgodnie z art. 8 ust. 3, art. 38 ust. 1 pkt 1 i ust.2 pkt 1 oraz art. 147 ustawy o pomocy społecznej, stronie przyznano zasiłek okresowy w wysokości [...] zł, który jest wyższy niż najniższy dopuszczalny ww. przepisami. Ponadto wysokość przyznanego zasiłku odpowiada możliwościom finansowym wskazanego wyżej Ośrodka. Kolegium stwierdziło, że organ I instancji działał w dopuszczonych prawem ramach uznania administracyjnego.
D. M. złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wniosła o jej uchylenie z powodu wielu uchybień proceduralnych oraz o przyjęcie jej uzasadnienia w sprawie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca kwestionowała zasadność zaliczenia przez organy administracji otrzymywanego przez nią dodatku mieszkaniowego do jej dochodu. Tak obliczona wysokość dochodu była według skarżącej zawyżona o wysokość powyższego dodatku mieszkaniowego i wpłynęła na przyznanie jej mniejszej sumy zasiłku okresowego niż wynikająca z przepisów ustawy o pomocy społecznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, argumentując jak w zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] r. na rozprawie D. M. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Cofnięcie skargi w powyższej sprawie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, dlatego też Sąd uznał cofniecie skargi za dopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póź. Zm./ orzeczono jak wyżej.