Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 958/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Stowarzyszenia [...] w R. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebudowy obiektu budowlanego.
Pismem z dnia 1 grudnia 2017 r. strona skarżąca wniosła do Sądu o wykładnię ww. wyroku wskazując, że w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1238/16 sędziowie "dopuścili się przestępstwa przeciwko państwu działając w celu uzyskania korzyści majątkowej lub w stanie zniesionej poczytalności (...) albowiem wyłączenie art. 29 ust. 3 ustawy prawo budowlane nawet jeżeli obiecana korzyść majątkowa była ogromna jest tożsame z popełnieniem przestępstwa". W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o uzupełnienie treści ww. wyroku o wskazanie przepisu prawa wyłączającego w niniejszej sprawie obowiązek badania zgodności wykonanych robót budowlanych w odniesieniu do art. 29 ust. 3 ustawy prawo budowlane. Ponadto, Stowarzyszenie wniosło o wyjaśnienie "dlaczego sędzia Barbara Gebel w istocie znowu orzeka w tej samej sprawie oceniając swoje własne orzeczenie (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Z analizy uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wywiedzionym w oparciu o art. 158 p.p.s.a. wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie zostało jednoznacznie wyrażone i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych określonych w ww. przepisie. W ocenie Sądu wyrok z dnia 25 października 2017 r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie, a jego uzasadnienie wyraźnie wskazuje na dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone w sposób jasny i czytelny, umożliwiający pełne zrozumienie powodów oddalenia skargi przez osobę bez przygotowania prawniczego.
Zdaniem Sądu, treść wniosku skarżącego Stowarzyszenia o wykładnię wyroku stanowi próbę zakwestionowania rozstrzygnięcia Sądu, do czego strona ma oczywiście prawo, ale w postępowaniu odwoławczym, nie zaś w postępowaniu wpadkowym, zainicjowanym wnioskiem o wykładnię wyroku. Podnoszone przez Z. G. argumenty dotyczące kwestii braku badania zgodności wykonanych robót budowlanych z art. 29 ust. 3 ustawy prawo budowlane mogą stanowić podstawę do zakwestionowania zasadności wyroku w trybie kasacyjnym, ale nie stanowią "niejasności" orzeczenia, wymagających wykładni. Tym bardziej, nie jest wątpliwością co do treści przedmiotowego orzeczenia Sądu kwestia orzekania w niniejszej sprawie Sędzi WSA Barbary Gebel.
Podsumowując, argumenty podnoszone przez stronę prowadzą de facto do polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem, co wykracza poza granice art. 158 p.p.s.a. Tym samym nie można uznać, że wniosek Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] w R. stanowi wniosek o wykładnię.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.