Uzasadnienie
W. W. pismem z dnia [...] r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł w dniu [...] r. (data nadania wniosku) złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, złożonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą samotną i bezdomną, tuła się od znajomych do znajomych, a decyzja Wojewody pozbawiła ją wstępu do dotychczasowego miejsca zamieszkania. W. W. podniosła, że niewielkie dochody, jakimi dysponuje – [...] zł netto miesięcznie muszą wystarczyć jej na całe utrzymanie. Nadto z dniem [...] r. wnioskodawczyni straciła status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku. W tej sytuacji uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, a tym bardziej pokrycie ewentualnych innych kosztów sądowych jest poza jej zasięgiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 2 cytowanej ustawy). Osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, w tym osób, których środki finansowe są ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Sąd mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, w tym sytuację materialną W. W. uznał, że zachodzą przesłanki do przyjęcia, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.