Uzasadnienie
Z.M. i A.M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I nakazującą właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości [...] usunięcie zgromadzonych na działce odpadów. Skarga została podpisana tylko przez A.M.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia [...] (doręczonym w dniu [...]) Sąd wezwał Z.M. do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a).
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 p.p.s.a.).
Jeżeli jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy).
Ponieważ Z.M., pomimo wezwania Sądu z dnia [...] nie podpisała skargi, a brak ten uniemożliwiał nadanie jej skardze dalszego biegu, skargę w stosunku do Z.M. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.