Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nakazał A.P. rozbiórkę budynku gospodarczo-warsztatowego o wym. [...] x [...] m wybudowanego na nieruchomości w m. [...] na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez pozwolenia na budowę. Jednocześnie zobowiązał inwestora do wykonania prac rozbiórkowych pod nadzorem uprawnionej osoby oraz uporządkowania terenu rozbiórki oraz powiadomienia organu o jej wykonaniu.
Postanowieniem z dnia [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na mocy art. 2 § 1 pkt 10, art. 119, art. 121 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), nałożył na A.P. grzywnę w celu przymuszenia w wys. [...] zł z powodu uchylenia się od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], tj. rozbiórce budynku gospodarczo-warsztatowego o wym. [...] m wybudowanego na nieruchomości w m. [...] na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez pozwolenia na budowę, wykonaniu prac rozbiórkowych pod nadzorem uprawnionej osoby oraz uporządkowaniu terenu rozbiórki oraz powiadomieniu organu o jej wykonaniu.
A.P. wniósł od ww. postanowienia zażalenie, w wyniku rozpoznania którego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
A.P. zaskarżył postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi A.P. zarzucił organowi m.in. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym przyjęciu, że w stosunku do jego osoby zachodzą podstawy do nałożenia grzywny w celu przymuszenia, podczas gdy decyzja w przedmiocie nakazu rozbiórki nie odnosi się do wszystkich właścicieli spornego budynku, a jedynie do A.P., który jest jednym ze współwłaścicieli.
Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. A.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego związanego ze stwierdzeniem nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] dotyczącej orzeczenia nakazu rozbiórki.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 787/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zawiesił postępowanie sądowe.
Po uzyskaniu informacji o prawomocnym zakończeniu postępowania administracyjnego związanego ze stwierdzeniem nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującej A.P. nakaz rozbiórki budynku gospodarczo-warsztatowego wybudowanego w [...] na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez pozwolenia na budowę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 2 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 787/12, podjął z urzędu postępowanie, zaś sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt II SA/Sz 966/13.
Na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] r. postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z czym prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi z dnia 12 lipca 2012 r. nie zmierza do obejścia prawa oraz że nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż nie mógł uwzględnić wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania z uwagi na treść art. 200 i art. 201 § 1 ww. ustawy, wedle którego, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, czyli w sytuacji wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli uwzględniającej skargę w całości. Takowego orzeczenia organ w sprawie nie wydał. Natomiast o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi w wys. 100 zł Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.