Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych, jednorodzinnych na działce nr [...], obręb Ż., gm. G. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Powyższa decyzja ostateczna została przesłana przez organ odwoławczy K. S. na jego adres zamieszkania, tj. Ż., ul. [...] Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wyżej opisaną decyzję (w dniu [...] r.) nie została ona jednak przez K. S. odebrana, na skutek czego przesyłkę tę zwrócono do nadawcy – Samorządowego Kolegium Odwoławczego a następnie została ona pozostawiona w aktach sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję K. S. złożył osobiście w siedzibie organu w dniu [...]
W uzasadnieniu podał, że pierwszy raz widzi i posiada wiedzę, że ww. decyzja Kolegium z dnia [...] r. została wydana. Dzień, w którym odebrał kopię decyzji – pismo datowane na dzień 8 sierpnia 2014 r. skarżący uznał za dzień otrzymania decyzji. Nadto wskazał, że nigdy nie otrzymał tej decyzji ani od Kolegium, ani od Urzędu Miasta i Gminy
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium wniosło o jej odrzucenie jako złożonej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga K. S. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W przedmiotowej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. została przesłana skarżącemu, a następnie zwrócona do siedziby Kolegium z powodu jej niepodjęcia w terminie. Mając jednak na uwadze, że przesyłka z przedmiotową decyzją była dwukrotnie awizowana: w dniu [...] r., a zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono na drzwiach mieszkania (k- 87 akt adm.), należy przyjąć, że skutek doręczenia tej decyzji – stosownie do art. 44 § 4 K.p.a. – nastąpił w dniu 18 stycznia 2013 r. Ustawodawca wprowadził bowiem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastu dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma, a samo pismo procesowe pozostawia się w aktach sprawy (tzw. awizo).
W konsekwencji trzydziestodniowy termin do złożenia przez skarżącego skargi na to rozstrzygnięcie kończył swój bieg w dniu 17 lutego 2013 r. Jako, że jednak dzień ten przypadał na niedzielę, tj. dzień ustawowo wolny od pracy, termin do złożenia skargi do Sądu upływał w dniu następnym, tj. w dniu 18 lutego 2013 r. (art. 57 § 4 K.p.a.). Wypada w tym miejscu podkreślić, że w treści zaskarżonej decyzji zawarte było pouczenie o trybie i sposobie jej zaskarżenia.
W związku z tym, że skarga K. S. została wniesiona dopiero w dniu 5 września 2014 r., należy uznać, iż skarżący złożył ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w postanowieniu.