Uzasadnienie
W dniu [...] r. A. i R. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku na A. i R. S. uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku.
Organ - w odpowiedzi na skargę – wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezasadnej, z uwagi na fakt, iż dokonane przez organ ustalenia są niezgodne ze stanem faktycznym.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano strony skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone stronom skarżącym w dniu [...] r. Mimo prawidłowego doręczenia odpisów zarządzenia o wezwaniu, wpis nie został uiszczony.
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego informujące o wydaniu w niniejszej sprawie – na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – decyzji z dnia [...] r. nr [...] uwzględniającej skargę A. i R. S. na decyzję wyżej wymienionego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku na A. i R. S. uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku. Do pisma załączono odpis wyżej wymienionej decyzji z dnia [...] r.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano A. S. do uzupełnienia braków formalnych jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W dniu [...] r. A. i R. S. wnieśli do Sądu pismo zawierające wniosek o cofnięcie ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., z uwagi na jej uwzględnienie przez wyżej wymieniony organ i wydanie nowej, pozytywnej dla skarżących decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 220 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis.
W rozpoznawanej sprawie do chwili obecnej skarżący nie wykonali nałożonego na nich zobowiązania, tj. nie uiścili wpisu, pomimo pouczenia ich o skutkach prawnych takiego postępowania. Ponadto, A. S. nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. W związku z czym należało odrzucić skargę.
Na marginesie wskazać trzeba, że w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] r. po wniesieniu skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 ustawy, zgodnie z którą organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W dniu [...] r. organ odwoławczy wydał decyzję w trybie tzw. autokontroli, uchylającą zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzającą je decyzję organu pierwszej instancji.
Powyższe spowodowało wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie.
W doktrynie wskazuje się, że wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o których to przesłankach mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy (zob.: T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 495).
Podkreślić jednak trzeba, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wymienionych wyczerpująco w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 ustawy. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 291).
Odrzucenie skargi nie zamyka jednak sprawy rozumianej w sensie materialnoprawnym, bowiem sprawa zostanie ponownie rozpoznana przez organ pierwszej instancji, kolejne zaś decyzje wydane przez właściwe organy podlegać będą kontroli instancji administracyjnej, a w następstwie ewentualnego wniesienia skargi - również kontroli sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odrzucić skargę A. i R. S.