Uzasadnienie
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, art. 106 ust. 1, 3, 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) oraz udzielonego przez Burmistrza Miasta Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości Miasta, przyznał J. K. zasiłek stały na okres od dnia [...] do dnia [...] w wysokości [...] zł miesięcznie.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż J. K. złożył w dniu [...] wniosek o przyznanie mu zasiłku stałego. W wyniku przeprowadzonego na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej wywiadu rodzinnego organ ustalił, iż skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z uwagi na niepełnosprawność oraz prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe w oparciu o dochód w wysokości [...] zł, który stanowi dodatek pielęgnacyjny.
Ponadto organ wskazał, że podstawą prawną ustalenia wysokości zasiłku stałego w niniejszej sprawie był art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym zasiłek ten stanowi różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a uzyskiwanym przez nią dochodem. Różnica między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (461 zł) a dochodem J. K. ([...] zł) wyniosła [...] zł, a wobec tego zasiłek stały przysługujący stronie wynosi [...] zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. K. wniósł o przyznanie mu świadczenia od dnia [...], gdyż w tym dniu telefonicznie zwrócił się do organu o pomoc. Zdaniem skarżącego wysokość przyznanego mu zasiłku stałego została błędnie obliczona, bowiem została pomniejszona o kwotę zasiłku pielęgnacyjnego tj.[...]zł., mimo że dodatek pielęgnacyjny oraz zasiłek stały są świadczeniami wynikającymi z oddzielnych tytułów prawnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. K. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że skarżący został zaliczony do osób ze "znacznym" stopniem niepełnosprawności (po sprostowaniu oczywistej omyłki postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], w którym wyraz "umiarkowany" został sprostowany na "znaczny"), o charakterze okresowym na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...], które zostało wydane na okres do [...]. Organ ustalił na podstawie akt sprawy, iż J. K. jest osobą niepracującą, zarejestrowaną w UP bez prawa do zasiłku, jedynym jego dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł.
Organ II instancji wskazał ponadto, że podstawą prawną przyznania zasiłku stałego jest art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, stosownie do jego treści zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, którego wysokość określa art. 8 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, który wynosi 461 zł.
W dalszej części uzasadnienia Kolegium wyjaśniło, że w przypadku osoby samotnie gospodarującej, zasiłek stały stanowi różnicę między kryterium dochodowym tej osoby a jej dochodem.
Zdaniem organu odwoławczego, zasiłek stały został prawidłowo obliczony przez organ I instancji. Prawidłowo też świadczenie to zostało przyznane od dnia [...]. Termin ten zgodny jest z art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, bowiem świadczenie pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z dokumentacją.
Ponadto organ II instancji wyjaśnił definicję dochodu stosownie do przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz wskazał o jakie kwoty dochód ten może być pomniejszony.
J. K. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję ostateczną wskazał na błędne ustalenie przez organ stopnia jego niepełnosprawności.
Skarżący zakwestionował ponadto wysokość zasiłku stałego, do którego podstawy zaliczony został zasiłek pielęgnacyjny, a także termin od którego zostało mu przyznane świadczenie, bowiem w dniu [...] złożył telefoniczny wniosek oraz podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, bowiem jest osobą wymagającą stałej opieki, która nie może samodzielnie egzystować.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana pod względem zgodności z prawem oraz w granicach zakreślonych w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła Sąd do przekonania, że skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji publicznej w niniejszej sprawie jest wniosek J. K. z dnia [...] o przyznanie zasiłku stałego.
Jak wynika to z ustaleń organów orzekających w niniejszej sprawie J. K. jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z powodu niepełnosprawności, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedynym źródłem jego utrzymania jest przyznany mu dodatek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł.
Stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, którego wysokość określa art. 8 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy i nie może on przekroczyć 461 zł.
Z kolei sposób obliczania zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej został określony w art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej i stanowi różnicę między kryterium dochodowym a dochodem tej osoby.
W oparciu o powyższe przepisy, organy administracji publicznej prawidłowo ustaliły wysokość zasiłku stałego, który jako stanowiący różnicę między kryterium dochodowym w wysokości 461 zł. a dochodem uzyskanym przez skarżącego w wysokości [...] zł., wynosi [...] zł.
Nie znajduje oparcia w prawie zarzut skarżącego oparty na założeniu, że złożony przezeń telefoniczny wniosek był wystarczającym do przyznania świadczenia od dnia telefonicznego zgłoszenia potrzeby. Stosownie do art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, świadczenie pieniężne przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Wobec powyższego, organy orzekające właściwie przyznały świadczenie pieniężne od dnia [...] do dnia [...] zgodnie z cytowanym przepisem, bowiem dopiero w [...] skarżący złożył wymagane przepisami dokumenty.
Odnośnie zarzutu J. K. zawartego w skardze, a dotyczącego stopnia jego niepełnosprawności należy wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] orzekło o sprostowaniu jako oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w zaskarżonej decyzji, a polegającej na właściwym napisaniu "umiarkowanego" stopnia niepełnosprawności zamiast "znacznego".
Wyjaśnić należy, że zarzut błędnego ustalenia wysokości zasiłku stałego jest chybiony, bowiem w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej (art. 8 ust.
- 3) dochód stanowi sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
W świetle tej definicji oraz wynikającego z akt sprawy faktu, że decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej został przyznany J. K. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł, na okres od dnia [...] do dnia [...], za trafne uznać należało stanowisko organu ustalające wysokość dochodu (dla potrzeb ustalenia wysokości zasiłku stałego) do którego zaliczono ten dodatek, bowiem stanowi on dochód skarżącego w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej.
Zdaniem Sądu organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny materiału dowodowego w oparciu o bezbłędne ustalenia faktyczne oraz wydały zgodne z prawem decyzje.
Z powyższych względów należało orzec, jak w rozstrzygnięciu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.