Uzasadnienie
Sanktuarium [...], Klasztor [...] (dalej: "Sanktuarium", "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego [...] z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarga została podpisana przez o. R. K. "[...] Klasztoru [...], Kustosza Sanktuarium [...] oraz Przełożonego Klasztoru i Pełnomocnika Zakonu".
Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie dla o. R. K. do reprezentowania strony skarżącej – Sanktuarium [...] Klasztoru [...].
Przesyłka zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona w dniu 21 września 2020 r. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm, dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Brak możliwości ustalenia przez Sąd legitymacji osoby podpisanej pod skargą, rodzi obowiązek po stronie skarżącej uzupełnienia takich braków formalnych, na wezwanie sądu, poprzez nadesłanie stosownych dokumentów potwierdzających uprawnienie danej osoby do reprezentowania strony skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu 21 września 2020 r. Sanktuarium obowiązane było zatem do uzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym 7-dniowym terminie, tj. do dnia 28 września 2020 r. Obowiązku tego Sanktuarium nie wypełniło w zakreślonym terminie, pozostawiając wezwanie bez odpowiedzi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji orzeczenia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.