Uzasadnienie
D. G., działając przez ustanowionego nieprofesjonalnego pełnomocnika, złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku podał, że jest alumnem Wyższego Seminarium Duchownego w [...], z nikim nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, z uwagi na specyfikę formacji nie ma możliwości podjęcia prac zarobkowych. Podniósł, że obecnie nie posiada żadnych dochodów, nie ma też majątku ani oszczędności.
Wyjaśnił, że do stałych kosztów należą opłaty za czesne w seminarium, które są pokrywane przez parafię.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę stwierdzić należy, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca jest alumnem Wyższego Seminarium Duchownego w [...], nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada oszczędności ani majątku. W celu pokrycia kosztów pobytu w seminarium, korzysta z pomocy finansowej parafii.
Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że sytuacja życiowa i finansowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.