Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. H. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 maja 2019 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, poprzez podpisanie skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 czerwca 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sądowych sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast w przypadku skargi zawierającej braki formalne, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 5 czerwca 2019 r. i upłynął z dniem 11 czerwca 2019 r.
Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, bowiem nie podpisał skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.