Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1005/10 odrzucił skargę kasacyjną P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1005/10 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Odpis niniejszego postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 4 stycznia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
W dniu 11 stycznia 2011 P. O. wniósł do Sądu osobiście sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Stosownie do treści art. 178 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie zażalenie P. O. nie spełnia wymogów określonych w art. 194 § 4 cytowanej ustawy. Skarżący sporządził ww. pismo osobiście, podczas gdy cytowana ustawa przewiduje w tym wypadku tzw. przymus adwokacko – radcowski.
Odnosząc się z kolei do oświadczenia skarżącego, iż nie stać go na wydatki związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż Sąd badał już jego sytuację materialną i postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, natomiast skarżący nie składał sprzeciwu od ww. postanowienia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji.