Uzasadnienie
Z.L. wniósł skargę z dnia [...] lutego 2006 r., w której zawarł wniosek o stwierdzenie bezskuteczności załatwienia przez Prokuratora Generalnego swojego wniosku z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał w niej, że w dniu 4 stycznia 2006 r. zostało doręczone mu pismo podpisane przez Dyrektora Biura Informacji Ministerstwa Sprawiedliwości, w którym, w opinii autora tego pisma, załatwiono wniosek z [...] grudnia 2005 r., ale który, w opinii skarżącego, takim załatwieniem przedmiotowego wniosku nie był.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w dniu [...] stycznia 2006 r. skarżący wniósł skargę w tej samej, co niniejsza sprawie, odnoszącą się do tego samego wniosku. Sprawa ta otrzymała sygnaturę II SAB/Wa 27/06. Wnioskując o odrzucenie skargi z dnia [...] lutego 2006 r. Prokurator Generalny powołał się na art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Mając na uwadze konieczność precyzyjnego ustalenia przedmiotu tej skargi, a także uwzględniając, że skarżący w przeszłości wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w sprawie o sygn. II SAB/Wa 27/06 (w sprawie tej skarga została odrzucona), dnia 26 września 2006 r. skarżący został wezwany do wskazania takiego przedmiotu.
W piśmie z dnia 9 października 2006 r. skarżący ponownie określił, że wadliwe załatwienie przez Prokuratora Generalnego wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. (tak w piśmie) nastąpiło w drodze czynności dotyczącej uprawnień wynikających z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), a czynnością tą jest udostępnienie informacji publicznej. Żądanie skarżącego dotyczy stwierdzenia bezskuteczności tej czynności, tj. załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 przywołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej także "ustawą procesową"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Skarga z dnia [...] lutego 2006 r. nie jest objęta żadnym z powyższych punktów art. 3 § 2 ustawy procesowej, dlatego sąd administracyjny nie może uczynić jej przedmiotem swojego rozpoznania. Nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4) udzielenie informacji publicznej. Aby dana czynność mogła być uznana za podlegającą skardze do sądu administracyjnego, dotyczyć musi bezpośrednio uprawnień wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi ustalać, stwierdzać, potwierdzać (odmawiać ustalenia, stwierdzenia, potwierdzenia) uprawnienie wynikające z prawa materialnego. Musi więc istnieć ścisły związek pomiędzy takim ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem, a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 61).
Udzielenie informacji publicznej, choćby było wadliwe, bezpośrednio nie potwierdza, nie ustala ani nie stwierdza prawa skarżącego do takiej informacji, lecz stanowi, w intencji organu udzielającego takiej informacji, realizację tego prawa, jest jego wykonaniem. Jeśli w ocenie skarżącego udzielenie tej informacji jest "rażąco wadliwe", tj. niezgodne z wnioskiem, uznać on może, że nie nastąpiło udzielenie informacji publicznej. Jeśli organ nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), skarżącemu przysługuje skarga na bezczynność organu. W tym przypadku skarżący nie jest więc pozbawiony ochrony sądowej. Jak wynika jednak ze stanowiska skarżącego, jego skarga nie dotyczy takiej bezczynności. Uznać należy, że skarga z dnia [...] lutego 2006 r. wniesiona w niniejszej sprawie jest w istocie skargą na pismo, a taka skarga jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.