Uzasadnienie
W skardze z dnia 30 maja 2006 r. R.P. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA 1819/01 w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA 1819/01 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dowódcy Wojsk Lądowych dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.
W uzasadnieniu skargi R.P. wskazał, że w dniu 22 maja 2006 r. dowiedział się o nowych okolicznościach faktycznych, które nie zostały uwzględnione przez Sąd. Okolicznościami tymi, jak wskazuje skarżący, jest fakt, iż organ prowadzący postępowanie nie doręczył mu decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2 tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 270 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Należy zauważyć, że wskazany wyżej przepis mówi o "prawomocnym orzeczeniu" (wyrok, postanowienie), które jednak należy rozumieć jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, a postanowienie o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do takich orzeczeń nie należy. Postanowienie takie ma wyłącznie charakter procesowy i nie kończy sprawy, stąd też nie ma co do niego zastosowania art. 270 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd zajął się badaniem wyłącznie dopuszczalności skargi. Uznając ją jednak za niedopuszczalną, niecelowym było jej badanie w trybie 280 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.