Uzasadnienie
I. Z. w dniu 27 kwietnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Departamentu Skarg w Biurze Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, informujące skarżącą, że w świetle przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 1001, poz. 926 ze zm.) brak jest podstaw do zakwestionowania legalności opisanych przez I. Z. praktyk jej pracodawcy, które miałyby prowadzić do udostępniania danych osobowych skarżącej na rzecz osób nieupoważnionych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że zaskarżone pismo zawierało jedynie informację dla strony o okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy i wbrew twierdzeniom skarżącej nie stanowiło decyzji czy też postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta – według § 2 powołanego przepisu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie była tego typu decyzja, postanowienie, akt czy czynność, lecz pismo Dyrektora Departamentu Skarg Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, informujące skarżącą o wyniku analizy zebranego w sprawie materiału i braku podstaw do wydania w oparciu o tenże materiał, decyzji administracyjnej.
Wobec powyższego należy podkreślić, że treść wymienionego wyżej przepisu nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zatem sprawa niniejsza nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a to z kolei oznacza, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.