Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) R. M., reprezentowany przez adwokata L. C., wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. Przedmiotowa skarga została przekazana przez Sąd do Komendanta Głównego Policji w dniu [...] maja 2012 r. Pismo zawierające informację o przekazaniu skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] maja 2012 r.
W dniu [...] maja 2012 r. R. M. wraz ze skargą na powyższy rozkaz personalny wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podał, iż strona w zakreślonym terminie, tj. w dniu [...] kwietnia 2012 r., wniosła skargę za pośrednictwem poczty, jednakże omyłkowo skarga została wniesiona nie do Komendanta Głównego Policji, a bezpośrednio do Sądu. Zdaniem pełnomocnika, z powyższego wynika, że strona miała zamiar zaskarżyć decyzję i obecnie nadanie biegu skardze umożliwiłoby stronie sądową kontrolę zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż za zasadnością przywrócenia uchybionego terminu przemawia interes strony, zasady współżycia społecznego oraz wszelkie inne przesłanki dotyczące umożliwienia stronie dostępu do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa)
W myśl art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi ustała w dniu [...] maja 2012 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącego pisma informującego o przekazaniu skargi do organu. Z tego względu, wniosek z [...] maja 2012 r. o przywrócenie terminu, Sąd uznał za wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa.
Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż wskazane w nim okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu. Nie jest bowiem nadzwyczajną okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu wysłanie skargi na niewłaściwy adres, w sytuacji gdy pełnomocnikowi skarżącego doręczono decyzję organu II instancji zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu uchybienie terminowi było następstwem niedołożenia przez pełnomocnika skarżącego należytej staranności w prowadzeniu sprawy, ponieważ wbrew treści art. 54 § 1 ppsa, skargę tę przesłał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast Komendanta Głównego Policji.
Należy mieć na uwadze, iż w sytuacji, gdy radca prawny powołuje się na określone okoliczności uzasadniające uchybienie terminu, musi liczyć się z tym, że będą one oceniane w kategoriach dochowania należytej staranności, jakiej należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika. Przeszkody powodujące uchybienie terminu muszą mieć jednak charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego, a takie w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą, gdyż są rezultatem niestarannego działania pełnomocnika strony. Nie jest zatem dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że pełnomocnik popełniając pomyłkę takiego rodzaju ponosi winę w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.