Uzasadnienie
J. D. działając poprzez swojego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia kwatery tymczasowej.
Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 czerwca 2014 r.
W dniu 30 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniosła do Sądu pismo, do którego dołączył trzy odpisy skargi. W piśmie tym pełnomocnik skarżącego przeprosiła za złożenie niepodpisanej skargi. Wyjaśniła również, że obsługa kancelaryjna prowadzonej przez jej córkę kancelarii, której zleciła wykonanie wezwania Sądu, zamiast wysłać egzemplarze skargi do Sądu wysłała je "za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji".
Do pisma tego pełnomocnik skarżącego dołączyła kopię dowodu nadania w dniu 14 lipca 2014 r. przesyłki pocztowej na adres Komendanta Głównego Policji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Stosownie do treści art. 47 § 1 powołanej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 powołanej ustawy, jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 powołanej ustawy, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie obarczona była brakiem formalnym w postaci niedołączenia odpisów skargi dla uczestników postępowania. W tej sytuacji koniecznym było wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego nie wykonała wezwania Sądu w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu. Nadesłanie wymaganych odpisów skargi po terminie określonym w art. 49 § 1 powołanej wyżej ustawy, w świetle zacytowanej uchwały, nie powoduje, że skarga może otrzymać prawidłowy bieg.
Wyjaśnić również należy, że nie jest prawidłowym działanie polegające na udzielaniu odpowiedzi na wezwania sądu za pośrednictwem organu będącego stroną postępowania sądowoadministracyjnego. W takich sytuacjach wnoszący pismo naraża się ryzyko uchybienia wyznaczonego przez sąd terminu.
Ponadto wskazać należy, że z kopii dowodu nadania przesyłki dołączonego przez pełnomocnika skarżącego do pisma z dnia 23 lipca 2014 r. wynika, że przesyłka zawierająca odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. została nadana na adres organu w dniu 14 lipca 2014 r., a więc już po upływie terminu do wykonania tego wezwania. Na marginesie należy jedynie wskazać, że przesyłka ta nigdy do Sądu nie dotarła.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że wezwane Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. dotyczyło nadesłania odpisów skargi, a nie jak to wskazuje pełnomocnik skarżącego w swoim piśmie z dnia 30 lipca 2014 r., podpisania skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.