Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego.
W dniu 3 listopada 2013 r. K. J., powołując się na treść art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści powołanego wyroku poprzez wskazanie:
- 1. czy użyte w uzasadnieniu wyroku stwierdzenie - "Uregulowanie zawarte w art. 162 § 1 pkt 1 kpa ma charakter odesłania do przepisów szczególnych. Żaden z obowiązujących przepisów nie nakazuje wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji, przyznającej emerytowi policyjnemu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego. Skoro tak, to wydana skarżącemu decyzja o przyznaniu prawa do przedmiotowego świadczenia jest wiążąca, pomimo że przestała istnieć podstawa prawna na podstawie, której została wydana." – stanowi nałożenie na organ skarżony obowiązku czuwania nad przestrzeganiem prawa podmiotowego mojej osoby do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w tym do podjęcia czynności administracyjnoprawnych, by prawo to było realizowane przez podległe KGP organy Policji i stanowi o zakazie wzruszania, wobec braku unormowań prawnych do wzruszenia decyzji źródłowej kształtującej obowiązki realizacyjne równoważnika na rzecz mojej osoby,
- 2. czy wobec uwzględnienia skargi w całości doszło do skutecznego uznania sądowego, że moje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu wywodzi się wprost ze wskazanych przepisów prawa, a zatem jest prawem konstytutywnym i w tym zakresie równie wymagalną jest realizacja rzeczonego prawa w formie i trybie określonych w przepisach wykonawczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia.
W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia.
W konsekwencji, należało uznać, że wniesiony przez skarżącego wniosek o wykładnię wyroku w zestawieniu z treścią uzasadnienia tego wyroku jest niezasadny.
Podkreślić również należy, że rozpoznawany wniosek skarżącego jest trzecim wnioskiem o wykładnię wyroku z dnia 14 stycznia 2009 r. i o nieznacznie zmienionych żądaniach, które nie stanowią jednak podstawy do dokonania wykładni wyroku.
Z tych względów, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.