Uzasadnienie
Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 16 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. J. o udostępnienie informacji o kwotach pieniężnych wydatkowanych przez Polską Izbę Rzeczników Patentowych w okresie od [...] listopada 2009 r. do dnia udostępnienia informacji będącej przedmiotem wniosku, w szczególności faktur, not księgowych, rachunków, rozliczeń wyjazdów służbowych, itp., decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]: 1) udostępnił sprawozdania finansowe za rok 2009, 2010;
- 2) odmówił udostępnienia innych informacji w zakresie określonym w przedmiotowym wniosku.
W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że od przedmiotowej decyzji służy stronie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Polskiej Izby Rzeczników Patentowych w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Pismem z dnia 11 maja 2012 r. R. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], wnosząc o zobowiązanie Prezesa PIRP do niezwłocznego udostępnienia żądanej informacji w żądanej formie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych wniósł o jej oddalenie oraz obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, od którego stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 3