Uzasadnienie
Wójt Gminy S. zarządzeniem nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. – na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 60, poz. 373) – w § 1 zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. S. D. w S., ogłoszony w dniu [...] lutego 2013 r. i przeprowadzony w dniu [...] marca 2013 r. przez Komisję Konkursową powołaną zarządzeniem nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2013 r. W § 2 zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. M.G. w B., ogłoszony w dniu [...] lutego 2013 r. i przeprowadzony w dniu [...] marca 2013 r. przez Komisję Konkursową powołaną zarządzeniem nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2013 r.
W skardze, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Z.G. wniósł o unieważnienie konkursu na dyrektora Szkoły Podstawowej im. M.G. w B. (§ 2 zarządzenia Wójta z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]) oraz zarzucił naruszenie:
- 1. art. 36a ust. 6 w zw. z art. 5c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.),
- 2. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373).
Uzasadniając skargę Z. G. wyjaśnił, że pismem z dnia [...] marca 2013 r. zwrócił się do Wójta Gminy S. o unieważnienie konkursu na dyrektora Szkoły Podstawowej w B., który odbył się w dniu [...] marca 2013 r., wskazując na naruszenie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu (...).
Wyjaśnił, że w piśmie tym zarzucił Wójtowi, że na wynik konkursu mógł mieć wpływ fakt, że Wójt Gminy S. zatwierdzał konkurs, był członkiem komisji konkursowej i jednocześnie przewodniczącym tej komisji, a także osobą, która powołała komisję.
W odpowiedzi na tak postawione zarzuty, Wójt Gminy S., pismem z dnia [...] marca 2013 r., odmówił unieważnienia konkursu, twierdząc, że łączenie funkcji organu prowadzącego, zatwierdzającego konkurs, powołującego komisję konkursową i przewodniczącego komisji jest zgodne z prawem.
W ocenie skarżącego, stanowisko Wójta Gminy S. nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym porządku prawnym. Zgodnie bowiem z art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, organ prowadzący szkołę, w przypadku gminy – wójt, powołuje komisję konkursową, w skład której wchodzi m.in. trzech przedstawicieli organu prowadzącego. Przepis ten jednoznacznie określa, że w skład komisji konkursowej nie wchodzi sam organ, tylko jego przedstawiciele. Zgodnie z przepisem art. 5c ustawy o systemie oświaty, w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone m.in. w art. 36a ust. 1 wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa.
Zdaniem skarżącego, połączenie ról organu prowadzącego i członka, a nawet przewodniczącego komisji konkursowej spowodowało, że w sprawie zachodzi nieprawidłowość, która mogła mieć wpływ na wynik konkursu, co skutkuje koniecznością jego unieważnienia, zgodnie z przepisem § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie regulaminu konkursu (...).
Skarżący wskazał też, że pismem z dnia [...] marca 2013 r. wezwał Wójta Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa. Wójt, uzasadniając odmowę uwzględnienia wezwania, podtrzymał swoje stanowisko.
W konkluzji skarżący podniósł, że skład komisji konkursowej był niezgodny z prawem oraz wyjaśnił, że był kandydatem na stanowisko dyrektora szkoły w konkursie, a zatem posiada interes prawny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Skarżący Z.G., jako kandydat w konkursie na dyrektora Szkoły Podstawowej im. M.G. w B., przeprowadzonym w dniu [...] marca 2013 r., posiada interes prawny w zaskarżeniu zarządzenia Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Posiada zatem legitymację procesową do wniesienia przedmiotowej skargi, albowiem dotyczy ona sfery jego uprawnień.
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania i określenia przedmiotu skargi.
Skarżący, w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest § 2 zarządzenia Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. M.G. w B..
Treść powyższego oświadczenia skarżącego jest sprzeczna z treścią wniesionej do Sądu skargi. W skardze wniesionej do Sądu skarżący wniósł skargę na odmowę unieważnienia konkursu na dyrektora Szkoły Podstawowej im. M. G. w B..
Wskazać też należy, iż przedmiotowe zarządzenie jest "innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej", w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), podlegającym zaskarżeniu w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Stosownie do § 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia, organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs lub go zatwierdza. Oznacza to, że kwestie zatwierdzenia, czy unieważnienia konkursu, ustawodawca pozostawił rozstrzygnięciu organu prowadzącego szkołę – wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11, Lex 990264.
Oznacza to, iż przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego mogło stanowić jedynie zarządzenie Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2013 r., nie zaś pisemna odmowa unieważnienia konkursu, wyrażona w piśmie Wójta z dnia [...] marca 2013 r., skierowanym do skarżącego.
Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego zarządzenia, stwierdzić należy, iż podniesione w skardze zarzuty, dotyczące nieprawidłowego wyłonienia komisji konkursowej, skupiają się głównie na zarzucie łączenia funkcji przez Wójta.
Podkreślić należy, iż ustawa o systemie oświaty w art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) określa jedynie ile osób i przez kogo desygnowanych, organ prowadzący szkołę, powołuje do komisji konkursowej.
Ustawa nie określa i nie reguluje, według jakich kryteriów wyłaniani mają być członkowie komisji konkursowej i na jakich zasadach dochodzi do wyłączenia członków komisji konkursowej. Powyższa ustawa nie odsyła też w omawianym zakresie do przepisów procedury administracyjnej.
W ocenie Sądu, brak powyższych regulacji nie oznacza, że zarówno przy powołaniu komisji konkursowej, jak i w toku postępowania konkursowego należy zaniechać ogólnych standardów dobrej administracji, zapewniających bezstronność procedowania.
Skarżący nie podniósł żadnych konkretnych zarzutów w tym zakresie. Nie wskazał, że zaistniały relacje osobiste, rodzinne lub inne zdarzenia, które uzasadniałyby wyłączenie się np. Wójta z prac komisji konkursowej. Skarżący nie twierdzi, że Wójt lub inny członek komisji nie był bezstronny. Nie podniósł żadnych zastrzeżeń w tym zakresie na etapie trwania postępowania konkursowego. Dopiero w dniu zatwierdzenia konkursu – [...] marca 2013 r. – zwrócił się o unieważnienie konkursu.
Reasumując, brak jest podstaw do uznania, iż w rozpatrywanej sprawie doszło do nieprawidłowości w rozumieniu § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.