Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] (mylnie nazwanej postanowieniem) z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...], którą odmówiono S.P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Straży Granicznej Pożarnej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 59 § 1 kpa.
Organ wyjaśnił, że S.P. uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], bowiem decyzja ta doręczona została skarżącemu w dniu 3 marca 2015 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął dnia 17 marca 2015 r.
Organ wskazał jednocześnie, że S.P. w dniu 26 marca 2015 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tegoż odwołania.
Z uwagi na to, że S.P. nie przedstawił, zdaniem organu, żadnych argumentów uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, tj. okoliczności, że w okresie od 3 marca 2015 r. do 17 marca 2015 r. zaistniały przyczyny uniemożliwiające mu złożenie odwołania w terminie na podstawie art. 59 § 1 kpa, odmówił przywrócenia terminu.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S.P. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazywał, że organ nie odniósł się do okoliczności, faktów i osobistych problemów skarżącego, które spowodowały, że odwołanie nie mogło zostać wniesione w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w okresie otwartym do złożenia odwołania, tj. od 3 marca 2015 r. do 17 marca 2015 r., skarżący normalnie pełnił służbę. Wyjaśnił, że okres, w którym skarżący mógł wnieść zażalenie to 3-17 marca 2015 r., a złożone przez skarżącego dokumenty mające potwierdzić niemożność wniesienia środka zaskarżenia w tym okresie dotyczą dat: 2 marca 2015 r., 25 marca 2015 r., 20 marca 2015 r. i jeden apteczny z dnia 13 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy w okresie otwartym do wniesienia odwołania, to jest od 3 marca 2015 r. do 17 marca 2015 r. zaistniały przesłanki, które uniemożliwiały skarżącemu, bez jego winy, wniesienie odwołania.
Stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz.
- 23) w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazać należy, co podkreśla organ, że w okresie otwartym do wniesienia odwołania (3 marca 2015 r. – 17 marca 2015 r.), skarżący normalnie pełnił służbę. Argumenty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu, dotyczące problemów osobistych jego i żony, w sytuacji gdy oboje małżonkowie nie korzystali ze zwolnienia lekarskiego w tym czasie, w istocie nie mogą stanowić podstawy do uznania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Trafnie też stwierdza organ, że przedłożone przez skarżącego dokumenty dotyczą innego okresu niż 3 marca 2015 r. – 17 marca 2015 r., a zatem nie mogły stanowić dowodu na okoliczność uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.