Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata K.P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1046/09 oddalił skargę K. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Pismem z dnia 5 czerwca 2010 r. adwokat K. P. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oraz przesłaniu jej skarżącej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona.
W przedmiotowej sprawie adwokat K. P. we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zamieścił oświadczenia, o którym mowa wyżej. Sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana z jego złożeniem. Oświadczenie jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu (v. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.