Uzasadnienie
S. S. wraz ze skargą na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od dnia 1 stycznia 2009 r. zostanie osobą bezrobotną, a ma na utrzymaniu dwie małoletnie córki, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wskazał również, że jest zadłużony: w banku [...] - miesięczna rata wynosi 385 zł, w banku [...] - rata w kwocie 406 zł oraz 400 zł miesięcznie - w [...]. Podniósł, że na koszt utrzymania mieszkania, które wynajmuje składa się czynsz w wysokości 500 zł, media (woda, prąd, śmieci, gaz, telefon) – 200 zł. Skarżący wskazał też, że jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 1400 zł miesięcznie. Oświadczył jednocześnie, że nie posiada nieruchomości, papierów wartościowych, majątku, domu, gruntów rolnych oraz żadnych oszczędności. Podniósł też, że nie pobiera na dzieci żadnych zasiłków i nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, nie może również liczyć na pomoc dalszej rodziny.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na S. S. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi S. S. jest zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego jest bardzo trudna – z dniem 1 stycznia 2009 r. stracił pracę, a ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, jest zadłużony, musi opłacić koszty związane z utrzymaniem wynajmowanego mieszkania. W związku z powyższym należało uznać, iż w chwili obecnej skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.