Uzasadnienie
S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania mu świadczenia specjalnego.
Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, złożył powyższy wniosek na urzędowym formularzu, w zakreślonym terminie.
We wniosku skarżący wskazał, że jego jedynym stałym dochodem jest renta, która po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych, wynosi 244,72 zł netto, a od marca otrzymuje zasiłek okresowy w wysokości 180 zł. Skarżący oświadczył też, że mieszka na stancji i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Do wniosku zostały dołączone kopie zaświadczenia o nieprowadzeniu działalności gospodarczej przez skarżącego, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, decyzji dyrektora MOPS w O. o przyznaniu świadczenia okresowego z powodu niepełnosprawności na okres od sierpnia do grudnia 2008 r., decyzji dyrektora MOPS w O. o przyznaniu zasiłku celowego na dofinansowanie stancji, decyzji dyrektora MOPS w O. o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków, zaświadczenia o wysokości pobieranej renty i wysokości potrąceń, karty aktywności zawodowej bezrobotnego, zaświadczenia Urzędu Skarbowego o wysokości dochodów za rok 2007 oraz dokumentacji lekarskiej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na S. K. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi S. K. jest odmowa przyznania mu przez Prezesa Rady Ministrów renty specjalnej na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39 poz. 353, z późn. zm.). Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z kopii dokumentów załączonych do wniosku wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego, jest trudna. Na swoje utrzymanie dysponuje jedynie kwotą około 244 zł miesięcznie stałego dochodu, korzysta z pomocy społecznej, aby opłacić stancję oraz konieczne leki, a ponadto nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.