Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2005r. [...] R. P. skierował do Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej wniosek o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe urlopy wypoczynkowe za 2002 i 2003 rok oraz dodatkowy urlop wypoczynkowy za 2005 rok, w związku z planowanym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej odmówił zainteresowanemu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy niewykorzystane w roku 2002.
W dniu 13 lutego 2006r. [...] R. P. wniósł do Ministra Obrony Narodowej odwołanie od decyzji Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, w którym zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.). Wniósł o zmianę decyzji i przyznanie ekwiwalentu za niewykorzystany w roku 2002 urlop wypoczynkowy wraz z ustawowymi odsetkami od dnia złożenia wniosku do dnia faktycznej wypłaty lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr 319 Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...], odmawiającą wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku 2002, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.
W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy przysługuje m.in. ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak niż trzy lata.
Minister wyjaśnił, że uprawnienie do przedmiotowego ekwiwalentu żołnierz nabywa z chwilą zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, które w przypadku [...] R. P. nastąpiło w 2006r. i w tym też roku nabył on prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, natomiast wspomnianymi latami poprzednimi są 2003, 2004 i 2005 i tylko za ten okres przysługuje przedmiotowy ekwiwalent pieniężny. Tym samym, [...] R. P. nie nabył prawa do ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku 2002.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] R. P. zarzucił naruszenie przepisu art. 95 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że wskazany w tym przepisie termin nie jest terminem liczonym od dnia, w którym żołnierz najpóźniej winien wykorzystać zaległy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w danym roku, a więc do dnia 31 marca roku następnego. Wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w uzasadnieniu swego stanowiska procesowego argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługuje m.in. ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak niż trzy lata.
Gramatyczna wykładnia powyższego przepisu pozwala na wniosek, że data zwolnienia żołnierza ze służby jest momentem, od którego należy liczyć lata poprzednie (nie więcej jednak niż trzy lata), ustalając prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy.
Skoro więc [...] R. P. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w roku 2006, to trzema latami poprzednimi, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, będą 2003, 2004 i 2005 rok.
[...] R. P. twierdzi, że ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku 2002 winien być mu wypłacony, gdyż urlop za ten rok mógł wykorzystać do dnia 31 marca 2003r., a więc w roku, który wskazuje organ. Sąd nie podziela jednak takiego stanowiska.
Należy zgodzić się ze skarżącym, że prawo do urlopu wypoczynkowego, przysługującego w roku 2002, winno być zrealizowane do dnia 31 marca roku następnego. Jednakże nie oznacza to, że możliwość skorzystania z prawa do urlopu wypoczynkowego do tej daty czyni z urlopu wypoczynkowego (jak i urlopu dodatkowego) za 2002 rok urlop wypoczynkowy za rok 2003. Innymi słowy, urlop wypoczynkowy za rok 2002, nawet jeśli nie zostanie wykorzystany do dnia 31 marca 2003r., pozostanie zawsze urlopem za 2002r.
Przede wszystkim należy odróżnić prawo do urlopu wypoczynkowego za dany rok (również dodatkowego) od prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy. Do dnia 31 marca roku następnego może być realizowane jedynie prawo do urlopu wypoczynkowego w naturze za rok poprzedni. Okoliczność ta w żadnym razie nie stwarza jednak podstaw do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za tenże niewykorzystany urlop, jeśli nie jest on objęty trzyletnim okresem, licząc wstecz od daty zwolnienia ze służby. To, że żołnierz zawodowy może wykorzystać urlop z poprzedniego roku do określonej daty roku następnego, nie pozwala na wniosek, że urlop zaległy staje się przez to urlopem bieżącym w danym roku.
Z tych względów Sąd uznał wydane w sprawie decyzje za prawidłowe, a zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.