Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J.K. z dnia 10 maja 2019 r. jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego.
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
J.K. skargę na powyższe postanowienie wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 maja 2019 r. (dowód: data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2019 r. Termin trzydziestodniowy od tej daty upływał w dniu 2 maja 2019 r. i ten dzień był ostatnim dniem na wniesienie skargi. J.K. mimo prawidłowego pouczenia wniósł skargę w dniu 10 maja 2019 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 ustawy. Skarga jest zatem spóźniona i jako taka niedopuszczalna.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.