Uzasadnienie
A. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Sytuacja majątkowa oraz stan rodzinny skarżącego są znane z urzędu, bowiem były one przedmiotem oceny w ramach postępowania prowadzonego z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt jw., ustanowiono dla skarżącego adwokata).
Ustalone wówczas okoliczności co do możliwości płatniczych skarżącego nie uległy zmianie, a brak takiej zmiany potwierdził także i skarżący we wniosku z dnia 10 listopada 2010 r.
I tak, z treści złożonych wniosków oraz złożonych do akt dokumentów źródłowych w dalszym ciągu wynika, że łączny dochód w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżącego, które prowadzi wspólnie z żoną, wynosi łącznie 3080,26 zł netto. Przy czym, na powyższą kwotę, składa się emerytura policyjna skarżącego i jego wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia.
Natomiast, wedle treści dodatkowego oświadczenia skarżącego (pismo z dnia 30 września 2010 r.), jego żona nie osiąga żadnego dochodu i pozostaje na jego wyłącznym utrzymaniu.
Z kolei, ze złożonych do akt wyciągów z rachunku bankowego wynika, że skarżący z osiąganej kwoty dochodu, oprócz wydatków na bieżące utrzymanie gospodarstwa domowego, przeznacza każdego miesiąca średnio 1000 zł na pokrycie zaciągniętych zobowiązań finansowych (v. wykazane na rachunkach za okres od czerwca do sierpnia 2010 r. pozycje: "stałe zlecenie", "spłata raty" oraz "spłata zadłużenia karty").
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że przypadający na jednego członka rodziny dochód, po opłaceniu stałych zobowiązań finansowych, wynosi netto 1000 zł miesięcznie, a jego wysokość nie pozwala poczynić mu niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i nieosiągającej jakiegokolwiek dochodu żony.
W konsekwencji skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.