Uzasadnienie
J.O. wnioskiem z dnia 17 czerwca 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku oraz złożonych do Sądu, w wykonaniu wezwania z dnia 7 sierpnia 2008 r., dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną oraz trójką dzieci (w tym jednym małoletnim), a łączny dochód miesięczny w tym gospodarstwie wynosi 2200 zł brutto. Na dochód ten składa się wynagrodzenie za pracę tymczasową jego syna (1700 zł) oraz dochód, w wysokości 700 zł, osiągany przez jego żonę, którego źródłem, jak podał skarżący, jest praca dorywcza.
Jednocześnie w rubryce 5 i 11 formularza wniosku skarżący podniósł, że wraz z żoną są osobami bezrobotnymi (zaświadczenie z Grodzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] – złożone do akt) i utrzymują się z jej dorywczej pracy, natomiast koszty utrzymania w zakresie opłat za użytkowany lokal mieszkalny ponosi pracujący syn (wg złożonych dokumentów ok. 600 zł miesięcznie).
Skarżący podane przez siebie kwoty dochodu uzupełnił dodatkową informacją o pobieranych świadczeniach socjalnych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., a jak wynika z nadesłanego zaświadczenie tego Ośrodka nr [...], ostatnie świadczenie w formie zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości 280 zł skarżący otrzymał w maju br.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu ustalony w gospodarstwie domowym dochód, który w rozbiciu na każdą z osób w nim pozostających daje kwotę 440 zł, a także fakt, iż podstawowym źródłem tego dochodu jest wynagrodzenie syna skarżącego, dowodzą, że skarżący nie może ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.