Uzasadnienie
Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania G.K.
od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], w przedmiocie zwolnienia z dniem [...] lutego 2011 r. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] i mianowania z dniem [...] marca 2011 r. na równorzędne stanowisko służbowe [...], uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na stanowisko służbowe; ustalił datę zwolnienia z zajmowanego stanowiska na dzień [...] kwietnia 2011 r., oraz datę mianowania na dzień [...] maja 2011 r.; w pozostałej części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy.
Powyższy rozkaz personalny stał się przedmiotem skargi G.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W piśmie z dnia [...] września 2011 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę na wskazany rozkaz personalny. Skarżący podał, iż rozkazem personalnym z dnia [...] października 2011 r. został przeniesiony na wyższe stanowisko służbowe, zgodne z jego kwalifikacjami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 cytowanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał cofnięcie skargi przez G.K. za dopuszczalne i skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60, oraz art. 161 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.