Uzasadnienie
B. T. wystąpiła w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Podała, że jest osobą niepełnosprawną, schorowaną, co wiąże się z dużymi wydatkami na leki. Oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i oprócz mieszkania komunalnego o powierzchni 40,83 m2 nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Wskazała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.647 zł miesięcznie.
Jednocześnie podała, że do wniosku dołączyła kserokopię emerytury i opłat za mieszkanie, aneks o rozłożeniu na raty posiadanego zadłużenia oraz rachunki za gaz, energię elektryczną, telefon i leki, a także PIT za 2013 r.
Jednak wobec braku wskazanych dokumentów w przesyłce skierowanej do Sądu, wnioskodawczyni, pismem referendarza sądowego z dnia 12 sierpnia 2014 r. została wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentów i oświadczeń, wskazujących na jej sytuację majątkową.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 września 2014 r. (k-23 akt).
B. T. do dnia rozpoznania wniosku nie złożyła wymaganych dokumentów.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 255 tej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.
Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę. Oznacza to, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych i ustanowić pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.
Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawczyni do dnia rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie złożyła dokumentów, wymaganych do oceny jej sytuacji finansowej.
W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącej, należało uznać, że strona nie wykazała w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.