Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 76 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. o obowiązku zwrotu przez A. K. nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...].06.2011 r. do [...].06.2011 r. wraz z przekazaną od niego zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej wysokości 761,40 zł brutto (słownie złotych: siedemset sześćdziesiąt jeden złotych czterdzieści groszy).
W uzasadnieniu organ przedstawił stan sprawy. Wskazał, że A. K. w dniu [...].05.2011 r. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna. Decyzją nr [...] z dnia [...].05.2011 r. Prezydent [...] uznał A. K. z dniem [...].05.2011 r. za osobę bezrobotną i wskazał, że w przedmiocie prawa do zasiłku rozstrzygnie w odrębnym postępowaniu.
Decyzją nr [...] z dnia [...].09.2011 r. Prezydent [...] przyznał A. K. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].05.2011 r. do dnia [...].08.2011 r. w wysokości 742,10 zł brutto miesięcznie oraz od dnia [...].08.2011 r. do dnia [...].08.2011 r. w wysokości 582,70 zł brutto miesięcznie.
W dniu [...].07.2011 r. A. K. złożył w Urzędzie Pracy [...] oświadczenie o rezygnacji z rejestracji z powodu podjęcia pracy od dnia [...].07.2011 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...].07.2011 r. Prezydent [...] stwierdził utratę przez A. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].07.2011 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...].09.2011 r. Prezydent [...] stwierdził utratę przez A. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].07.2011 r. z powodu utraty statusu osoby bezrobotnej w związku z podjęciem innej pracy zarobkowej.
Postanowieniom nr [...] z dnia [...].03.2012 r. Prezydent [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia decyzji ostatecznej wydanej w dniu [...].09.2011 r. nr [...] w sprawie utraty od dnia [...].07.2011 r. prawa do zasiłku oraz decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...].07.2011 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].07.2011 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...].03.2012 r. Prezydent [...] uchylił decyzję z dnia [...].09.2011 r. o utracie zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia [...].07.
2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej), uchylił decyzję z dnia [...].07.2011 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].07.2011 r. i jednocześnie stwierdził, że A. K. utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z dniem [...].06.2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.
Pismem z dnia [...].04.2012 r. znak: [...] A. K. został zawiadomiony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy w wysokości 761,40 zł brutto za okres [...].06.2011 r. – [...].06.2011 r.
Decyzją z dnia [...].08.2012 r. nr [...] Prezydent [...] stwierdził obowiązek zwrotu przez A. K. nienależnie pobranego świadczenia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji w kwocie 761,40 zł, słownie złotych: siedemset sześćdziesiąt jeden złotych czterdzieści groszy.
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].11.201 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 90/13 uchylił decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].11.201 r. i decyzję Prezydenta [...] z dnia [...].08.2012 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż jest bezsporne, że skarżący w czasie rejestracji jako osoba bezrobotna w dniu [...] maja 2011 r., co wynika z podpisanego przez niego oświadczenia, zobowiązał się do bezzwłocznego informowania o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej oraz do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w przypadkach niespełnienia warunków wymienionych w ustawie. Bezspornym również jest, że na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu [...] czerwca 2011 r., był on zatrudniony od tego właśnie dnia w firmie "[...]" K. Z. z siedzibą w [...] na stanowisku kierownika robót drogowych w pełnym wymiarze pracy.
Sąd wskazał, że skoro zatem pobrał on zasiłek dla osoby bezrobotnej za miesiąc czerwiec 2011 r., to w świetle przytoczonych powyżej przepisów jest on nienależny.
Z tego mianowicie powodu, że świadczenie pieniężne wypłacono pomimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania (podjęcia w tym okresie zatrudnienia, o czym był – co już wcześniej wspomniano – pouczony) oraz złożył nieprawdziwe oświadczenie w dniu [...] lipca 2011 r. o rezygnacji z rejestracji z powodu podjęcia pracy i – co należy zaakcentować – od dnia [...] lipca 2011 r., a nie od dnia [...] czerwca 2011 r., jak było w rzeczywistości. Sąd wskazał, że jest prawdą, iż skarżący otrzymał umowę o pracę dopiero w dniu [...] lipca 2011 r., co wynika na poczynionej na niej odręcznej adnotacji, jednakże – wbrew jego zarzutom – nie zmienia to sytuacji, że od dnia [...] czerwca 2011 r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy i pobierał za to wynagrodzenie.
Sąd stwierdził, że organ prawidłowo zastosował w tym względzie przepisy prawa, zaś trudna sytuacja materialna upoważnia skarżącego w myśl art. 76 ust. 7 ustawy, do ubiegania się o ewentualne odroczenie płatności, rozłożenia jej na raty, bądź umorzenia owej należności w całości lub w części, lecz w odrębnym postępowaniu.
Jednocześnie Sąd stwierdzając uchybienie procesowe nakazał wyjaśnić wątpliwości związane z wysokością nienależnie pobranego zasiłku. Sąd wskazał, że wprawdzie w decyzji zawarto klauzulę o waloryzacji zasiłku na zasadach określonych w ustawie, lecz po pierwsze nie sposób dociec, czy chodzi tu już o kwotę zwaloryzowaną, skoro w żaden sposób tego nie uzasadniono, zaś po drugie zasiłki podlegają ewentualnej waloryzacji w myśl art. 72 ust. 6 z dniem 1 czerwca, zaś decyzja o przyznaniu zasiłku została wydana w dniu [...] września 2011 r. Sąd nakazał ustalić, czy istnieje obowiązek zwrotu tego świadczenia, a jeśli tak - to przede wszystkim - w jakiej, prawidłowo ustalonej kwocie.
Pismem z dnia [...].08.2013 r. A. K. został zawiadomiony o prawie czynnego udziału w postępowaniu oraz o prawie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów. Powyższe pismo zostało doręczone adresatowi w dniu [...].08.2013 r.
Decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2013 r. Prezydent [...] stwierdził obowiązek zwrotu przez A. K. nienależnie pobranego świadczenia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji w kwocie 761,40 zł (słownie złotych: siedemset sześćdziesiąt jeden złotych czterdzieści groszy).
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].11.2013 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...].09.2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 160/14 uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta [...] z dnia [...].09.2013 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do zrealizowania wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.02.2013 r.
Pismem z dnia [...].07.2014 r. A. K. został zawiadomiony o prawie czynnego udziału w postępowaniu oraz o prawie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów. Powyższe pismo zostało doręczone adresatowi w dniu [...].08.2014 r.
W dniu [...].08.2014 r. Pan A. K. złożył pismo w Urzędzie Pracy [...] dotyczące zapoznania się dniu [...].08.2014 r. z dokumentacją postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu zasiłku dla bezrobotnego.
Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2014 r. stwierdził obowiązek zwrotu przez A. K. nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...].06.2011 r. do [...].06.2011 r. wraz z przekazaną od niego zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej wysokości 761,40 zł brutto (słownie: siedemset sześćdziesiąt jeden złotych, czterdzieści groszy brutto).
Organ wskazał, że zwrotu nienależnie pobranego świadczenia należy dokonać w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu do zwrotu świadczenia, wszczęte zostanie postępowanie w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
A. K. złożył odwołanie do Wojewody [...] wskazując, iż skoro organ żąda kwoty 761,40 zł (w tym zaliczka na podatek dochodowy i składka na ubezpieczenie) to nie jest zgodne z prawdą stwierdzenie organu na stronie drugiej decyzji, że wypłacił zasiłek w kwocie 761,40 zł. W ocenie strony powyższe stanowi nadinterpretację prawa i czyni nieważnym z mocy prawa całe postępowanie administracyjne. Podał, że organ nie wyjaśnił całkowicie sprawy ani co do kwot, ani co do obowiązku zwrotu świadczenia. W ocenie odwołującego się nie jest on osobą, która pobrała nienależnie świadczenie stąd nie ma zastosowania art. 76 ust 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Odwołujący się przedstawił zarzuty dotyczące zatrudnienia w firmie "[...]" Z. K. oraz sprawy przyznania prawa do zasiłku.
Wojewoda [...] utrzymując decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
Zgodnie z art. 76 ust. 2 ww. ustawy, za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się m.in.
- 1) świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach;
- 2) świadczenie pieniężne wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie.
Organ powołał definicję osoby bezrobotnej. Wskazał następnie, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego ustalił, że zasiłek dla bezrobotnych A. K. wypłacony za okres od dnia [...].06.2011 r. do dnia [...].06.2011 r. jest nienależnie pobranym świadczeniem, gdyż z dniem [...].06.2011 r. ustało prawo do jego pobierania, co obliguje A. K. do zwrotu za ten okres zasiłku dla bezrobotnych.
A. K. podejmując pracę od dnia [...].06.2011 r. przestał spełniać ściśle określone warunki w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do posiadania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organ wskazał, że powyższe wynika ze świadectwa pracy z dnia [...].02.2012 r. wystawionego przez firmę "[...]" K. Z. Organ stwierdził, że A. K. złożył nieprawdziwe oświadczenie w dniu [...].07.2011 r. o rezygnacji z rejestracji z powodu podjęcia pracy od dnia [...].07.2011 r., nie zaś od dnia [...].06.2011 r. jak było w rzeczywistości. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego otrzymania umowy o pracę w późniejszym terminie, Wojewoda [...] wskazał, że faktu podjęcia pracy z dniem [...].06.2011 r. nie zmienia późniejsze doręczenie umowy przez pracodawcę.
Organ wskazał, że zaszła podstawa do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (art. 76 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy), albowiem świadczenie zostało wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach oraz świadczenie pieniężne wypłacone zostało na podstawie nieprawdziwych oświadczeń osoby pobierającej świadczenie. Organ podał, że stwierdził to również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 90/13.
Wojewoda [...] wskazał, że A. K. został poinformowany o obowiązku powiadomienia Urzędu Pracy [...] w terminie 7 dni o podjęciu zatrudnienia jak również o utracie statusu osoby bezrobotnej w przypadku podjęcia zatrudnienia, o czym świadczy własnoręczny podpis A. K. na dokumencie "Informacja dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba bezrobotna" złożony w dniu rejestracji. Ponadto wymieniony zobowiązał się do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, w przypadkach niespełnienia warunków wymienionych w ustawie, czego dowodem jest własnoręczny podpis w Karcie Rejestracyjnej Bezrobotnego część D. Odnosząc się do zarzutów odwołującego się dotyczących zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 761,40 zł brutto, Wojewoda [...] wskazał, że Prezydent [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo wyjaśnił z jakich składników wywodzi się powyższa kwota, wskazując jednocześnie, że kwota zasiłku za okres od dnia [...].06.2011 r. do dnia [...].06.2011 r. została zwaloryzowana na podstawie obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 09.05.2011 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych (M.P. z 2011 r. Nr 39, poz. 447). Tym samym zarzuty uznał za bezzasadne.
Wojewoda [...] podkreślił, że zgodnie z treścią art. 76 ust. 1 ustawy, na zobowiązanym ciąży obowiązek zwrotu pełnej wartości przyznanego świadczenia oraz odprowadzonych od tej kwoty innych należności, jak zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne. Odprowadzenie tych należności jest obowiązkiem organu jako płatnika, ale obowiązek ten jest wykonywany za zobowiązanego, albowiem płacenie podatków i innych należności jest jego obowiązkiem. Tak więc przyznanym zasiłkiem jest nie tylko kwota, którą uprawniony otrzymuje "do ręki", ale kwota brutto, tj. łącznie z odprowadzoną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Brzmienie powyższego przepisu jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.
Wojewoda [...] wskazał, że zasiłek dla bezrobotnych został wypłacony A. K. za okres od dnia [...].06.2011 r. do dnia [...].06.2011 r., który jest świadczeniem nienależnie pobranym. Wypłacony zasiłek dla bezrobotnych z Funduszu Pracy za wyżej wskazany okres obejmuje przekazaną od tego świadczenia zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne, co stanowi łączną wysokość zasiłku dla bezrobotnych 761,40 zł brutto.
Po odliczeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (32,00 zł) oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (68,53 zł), kwota zasiłku netto wypłaconego zasiłku dla bezrobotnych, za powyżej wskazany okres, wyniosła 660,87 zł. W rozbiciu zasiłek dla bezrobotnych wypłacony został następująco: za okres od dnia [...].06.2011 r. do dnia [...].06.2011 r. zasiłek kwota brutto 761,40 zł; zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych (-) 32,00 zł; składka na ubezpieczenie zdrowotne (-) 68,53 zł; do wypłaty 660,87 zł.
Organ wskazał, że Prezydent [...] decyzją z dnia [...].09.2011 r. orzekł o przyznaniu Panu A. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].05.2011 r. do dnia [...].08.2011 r. w wysokości 742,10 zł brutto miesięcznie oraz od dnia [...].08.2011 r. do dnia [...].08.2011 r. w wysokości 582,70 zł brutto miesięcznie. Żądana przez Prezydenta [...] kwota zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w wysokości 761,40 zł brutto wynika z waloryzacji kwoty 742,10 zł brutto, która nastąpiła w dniu [...].06.2011 r. na podstawie obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 09.05.2011 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych (M.P. z 2011 r. Nr 39, poz. 447), zgodnie z którym "Na podstawie art. 72 ust. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) ogłasza się, że od dnia 1 czerwca 2011 r. wysokość zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 72 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi: 761,40 zł miesięcznie - w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku; 597,90 zł miesięcznie - w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących zatrudnienia w firmie "[...]" organ wskazał, że w sprawach pomiędzy pracownikami a pracodawcami właściwymi organami są Inspekcja Pracy oraz Sądy Pracy. Odnosząc się kwestii przyznania zasiłku dla bezrobotnych, Wojewoda wskazał, że przedmiotem prowadzonego postępowania jest zwrot nienależnie pobranego świadczenia nie zaś przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W odniesieniu do trudnej sytuacji materialnej strony organ wyjaśnił, że okoliczności te nie mają wpływu na wydanie decyzji o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wojewoda wskazał, że stronie przysługuje prawo złożenia do Prezydenta [...] wniosku o umorzenie bądź też rozłożenie na raty nienależnie pobranego świadczenia.
Decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r. stała się przedmiotem skargi A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił decyzji jej niezgodność z prawem, powołanie się przez organ na ogólne sformułowania i nieodniesienie się do podniesionych zarzutów. Skarżący podniósł, iż organ nie wyjaśnił w sposób jasny swojej decyzji i nie wskazał podwodów, z uwagi na które nie uwzględnił argumentów strony co do tego, że świadczenie nie jest nienależne. Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną i wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalenia poczynione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1094/15 przywrócił termin do wniesienia skargi przez A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. odpowiadają prawu.
W sprawie tej nie zostały naruszone ani przepisy prawa materialnego, ani prawa administracyjnego procesowego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Organ prawidłowo zastosował przepis art. 76 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.) i zasadnie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. stwierdzającą obowiązek zwrotu przez A. K. nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] czerwca 2011 r. do [...] czerwca 2011 r. wraz z przekazaną od niego zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej wysokości 761,40 zł brutto (słownie złotych: siedemset sześćdziesiąt jeden złotych czterdzieści groszy).
Trafne jest ustalenie organu, że zasiłek, o którym mowa wyżej we wskazanej w decyzji wysokości jest świadczeniem nienależnie pobranym.
Odnosząc się do twierdzeń strony podnoszonych w niniejszym postępowaniu administracyjnym kwestionujących ustalenie organu, co do tego, że wypłacony i pobrany zasiłek za miesiąc czerwiec 2011 r. jest świadczeniem nienależnym, wskazania wymaga, że Prezydent [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. w trybie wznowieniowym uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2011 r. i decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. odpowiednio o utracie prawa do zasiłku od dnia [...] lipca 2011 r. i utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] lipca 2011 r. i rozstrzygnął jednocześnie o istocie sprawy stwierdzając, że A. K. utracił status osoby bezrobotnej i utracił prawo do zasiłku z dniem [...] czerwca 2011 r.
Decyzja o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnego za miesiąc czerwiec 2011 r. jest więc konsekwencją ostatecznej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r. Wszelkie zarzuty i argumenty dotyczące prawidłowości ustaleń organu w zakresie zatrudnienia, w tym daty zatrudnienia, skarżącego w podmiocie "[...]" mogły być podnoszone ewentualnie w tym postępowaniu, w którym organ stwierdził utratę statusu osoby bezrobotnej i utratę prawa do zasiłku z dniem [...] czerwca 2011 r.
Prawidłowo, w tym stanie faktycznym, Wojewoda [...] wskazał w zaskarżonej decyzji, że podnoszone przez stronę kwestie dotyczące zatrudnienia nie mogły mieć wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Skoro bowiem skarżący utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z dniem [...] czerwca 2011 r. (na mocy decyzji z dnia [...] marca 2011 r., która pozostaje w obrocie prawnym), to zasiłek wypłacony za okres od [...] czerwca 2011 r. do dnia [...] czerwca 2011 r., pobrany przez skarżącego, stanowi zgodnie z przepisem art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 nienależne świadczenie pieniężne podlegające zwrotowi, wraz z zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
Wojewoda [...] trafnie w okolicznościach sprawy stwierdził, że świadczenie zostało wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, zasadnie wskazał, że pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach oraz świadczenie pieniężne wypłacone zostało na podstawie nieprawdziwych oświadczeń osoby pobierającej świadczenie.
Nadto, już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 90/13 stwierdził, że skoro skarżący pobrał zasiłek dla osoby bezrobotnej za miesiąc czerwiec 2011 r., to jest on nienależny. Z tego mianowicie powodu, że świadczenie pieniężne wypłacono pomimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania (podjęcia w tym okresie zatrudnienia, o czym był pouczony) oraz złożył nieprawdziwe oświadczenie w dniu [...] lipca 2011 r. o rezygnacji z rejestracji z powodu podjęcia pracy od dnia [...] lipca 2011 r., a nie od dnia [...] czerwca 2011 r., jak było w rzeczywistości.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził jednocześnie, że prawidłowo Prezydent [...] ustalił wysokość nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego podlegającego obowiązkowi zwrotu.
Prezydent [...] decyzją z dnia [...] września 2011 r. orzekł o przyznaniu A. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] sierpnia 2011 r. w wysokości 742,10 zł brutto miesięcznie oraz od dnia [...] sierpnia 2011 r. do dnia [...] sierpnia 2011 r. w wysokości 582,70 zł brutto miesięcznie. Zatem ustalona decyzją wysokość zasiłku za miesiąc czerwiec 2011 r. wynosiła 742,10 zł.
Minister Pracy i Polityki Społecznej obwieszczeniem z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych (M.P. Nr 39, poz. 447), ogłosił, że od dnia 1 czerwca 2011 r. wysokość zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy wynosi: 1) 761,40 zł miesięcznie - w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku;
- 2) 597,90 zł miesięcznie - w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku.
Zasiłek za miesiąc czerwiec 2011 r. wypłacony został w związku z powyższym w wysokości 660,87 zł, co wynika z akt postępowania administracyjnego. Kwota brutto zasiłku wyniosła 761,40 zł, jak wskazano w obwieszczeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych wyniosła 32,00 zł, a składka na ubezpieczenie zdrowotne 68,53 zł. Tym samym, prawidłowo organy ustaliły, że świadczeniem nienależnym jest zasiłek dla bezrobotnych wypłacony skarżącemu za miesiąc czerwiec 2011 r. w wysokości 660,87 zł wraz z zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych (32 zł) oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne (68,53 zł), a zatem w łącznej wysokości 761,40 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji z obrotu prawnego. Decyzje wydały właściwe w sprawie organy, które uwzględniły wszystkie okoliczności mające znaczenie w sprawie. Uzasadnienia obu decyzji odpowiadają przepisowi art. 107 § 3 k.p.a. i w sposób jednoznaczny wskazują powody, dla których organy rozstrzygnęły sprawę w sposób określony w decyzjach.
Odnosząc się natomiast do podniesionej w skardze trudnej sytuacji materialnej skarżącego wskazania wymaga, iż okoliczność ta nie mogła być wzięta przez organy po uwagę w niniejszym postępowaniu. Ustawodawca nie uzależnił bowiem dopuszczalności wydania przez organ decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego od sytuacji finansowej strony. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewiduje natomiast możliwość odroczenia przez organ (Prezydenta [...]) terminu płatności nienależnie pobranego świadczenia, rozłożenia na raty nienależnie pobranego świadczenia, umorzenia należności w całości albo w części. Strona może więc wnioskować do organu o zastosowanie jednej z instytucji wymienionych w przepisie art. 76 ust. 7 powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.