Uzasadnienie
A. M. – przedstawiciel ustawowy małoletnich dzieci – M. i P. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej rolniczej w drodze wyjątku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Skarżąca, po otrzymaniu odpisu odpowiedzi na skargę, w dniu 6 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) złożyła bezpośrednio do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Powyższy wniosek wpłynął do Sądu w dniu 9 sierpnia 2010 r. (data prezentaty Sądu, k-17).
Sąd przekazał powyższy wniosek do organu, stosownie do treści art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w dniu 9 września 2010 r. (k-22).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie natomiast do treści art. 87 § 3 cytowanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem prawidłowego wniesienia prośby o jego przywrócenie, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 88 cytowanej ustawy.
Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu.
W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy wskazać, iż zasada składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku złożenia tego wniosku bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien go przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku, decyduje wówczas data nadania go przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej.
W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała najpóźniej w dacie doręczenia skarżącej odpowiedzi na skargę, czyli w dniu 2 sierpnia 2010 r. (k-16). W tym dniu bowiem skarżąca dowiedziała się, że jej skarga została wniesiona do Sądu z przekroczeniem ustawowego terminu.
W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu upłynął z dniem 9 sierpnia 2010 r.
Skarżąca przedmiotowy wniosek wniosła bezpośrednio do Sądu – zamiast do organu, stosownie do treści art. 87 § 3 cytowanej ustawy.
Wniosek - nadany w urzędzie pocztowym w dniu 6 sierpnia 2010 r. - wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 sierpnia 2010 r., a więc w ostatnim dniu ustawowego terminu do jego wniesienia. Sąd nie miał więc możliwości przekazania wniosku strony do organu z zachowaniem wymaganego terminu. Wniosek został przekazany pełnomocnikowi Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – jako organowi, którego działanie jest przedmiotem skargi - w dniu 9 września 2010 r. Zatem za termin wniesienia wniosku należy uznać dzień 9 września 2010 r.
W związku z tym, złożenie wniosku przez skarżącą bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, spowodowało niezachowanie ustawowego - siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów złożony wniosek, jako spóźniony podlega odrzuceniu (art. 88 tej ustawy).
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.