Uzasadnienie
D. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] października 2019 r. (nr [...]) w którym organ orzekł o braku związku jego inwalidztwa ze służbą.
Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w dniu 8 października 2018 r. skierował skarżącego (zwolnionego ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2018 r.) na badania, celem uznania go za inwalidę jak również ustalenia związku oraz braku związku inwalidztwa ze służbą. Orzeczenie lekarskie skarżący może skarżyć w odwołaniu od decyzji "emerytalno-rentowej" Dyrektora ZER, nie zaś wnosząc skargę do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398) wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych.
Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej może wiec dotyczyć zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, ale również ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Trzeba dodać, że orzeczenia w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą czy stopnia inwalidztwa są poddawane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty, emerytury). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy o rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo).
Przenoszą te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej zostało na skutek skierowania wystosowanego do komisji lekarskiej przez Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA. Orzeczenie to nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby ani kandydata ani funkcjonariusza w celu oceny, czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Skarżący nie został poddany badaniu jako kandydat do służby, nie został poddany badaniu także jako funkcjonariusz pełniący służbę. Skarżący służby nie pełni, nie zajmuje żadnego stanowiska, jest byłym funkcjonariuszem (zwolniony ze służby z dniem [...] stycznia 2018 r.). Skoro zaskarżone orzeczenie dotyczy związku stanu zdrowia (inwalidztwa) skarżącego ze służbą w Policji, to z tego co już powiedziano, wynika, że skarga na to orzeczenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.