Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1112/16

Uzasadnienie

Pismem z [...] marca 2016 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...], powołując się na art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 207), wezwał K. P. (dalej skarżący) wraz ze wszystkimi osobami wspólnie zamieszkującymi do opróżnienia kwatery nr [...] położonej przy ul [...] w stanie wolnym od wszystkich rzeczy nie stanowiących elementów lub wyposażenia tego lokalu lub pomieszczeń do niego przynależnych w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od dnia doręczenia tego wezwania. Jednocześnie K. P. został poinformowany, że zgodnie z art. 41 ust. 5 w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy za okres od dnia doręczenia wezwania do dnia opróżnienia kwatery będzie on zobowiązany wnosić odszkodowanie w wysokości 150 % opłaty za używanie kwatery oraz opłaty pośrednie.

Skarżący pismem z 4 kwietnia 2016 r. wezwał Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie tym podniósł, że ostateczna decyzji o przydziale przedmiotowego lokalu mieszkalnego pozostaje w mocy. Pismo to K. P. skierował do wiadomości Presa Agencji Mienia Wojskowego.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] pismem z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] poinformował skarżącego, że brak jest podstaw do przychylenia się do jego prośby. Wskazał, że nie można uznać, iż decyzja o przydziale kwatery pozostaje w mocy. Podniósł, że skierowane od niego wezwanie do dobrowolnego zwolnienia kwatery było zasadne.

Pismem z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Prezes Agencji Mienia Wojskowego poinformował skarżącego, że stanowisko Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] wyrażone w piśmie z [...] kwietnia 2016 r. jest prawidłowe i wiążące dla skarżącego oraz Agencji.

K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane wyżej wezwanie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] z [...] marca 2016 r. Skarżący wniósł m. in. o uchylenie wezwania w całości, stwierdzenie, że działanie organu miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] wnioskował o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W ocenie Sądu pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia lokalu mieszkalnego nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Przypomnieć należy, że w piśmie tym zawarte zostało skierowane do skarżącego wezwanie do opróżnienia zajmowanej przez niego kwatery. Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej żołnierz zawodowy wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi jest obowiązany opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, jeżeli ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego utraciła moc oraz w przypadkach, o których mowa w art. 24 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie natomiast za art. 41 ust. 4 cytowanej ustawy w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo w kwaterze internatowej w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania.

Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo zostało zatem wystosowane do skarżącego w oparciu o art. 41 ust. 4 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy jednak zauważyć, że stosownie do treści art. 41 ust. 6 cytowanej ustawy w przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej w ustalonym terminie, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 45 ust. 3.

Skierowane do skarżącego pismo z [...] marca 2016 r. nie stanowi zatem decyzji administracyjnej. Jest to wezwanie, którego bezskuteczność w świetle powołanych wyżej przepisów, stanowi podstawę do wydania decyzji administracyjnej nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego. Od decyzji takiej stronie postępowania służy odwołanie do organu wyższej instancji, a od rozstrzygnięcia tego organu skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżone pismo jest zatem jednym z etapów postępowania w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego i nie może podlegać osobnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawa opróżnienia lokalu mieszkalnego i legalności działań podejmowanych w toku prowadzonego w tym zakresie postępowania może podlegać kontroli sądu administracyjnego wyłącznie przy rozpatrywaniu skargi na decyzję administracyjną wydaną na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.