Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Komendanta Głównego Policji odmówił K. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...].
Przesyłka zawierająca powyższe postanowienie została zwrócona do organu z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu i niepodjęciu przez adresata w terminie. Po ponownej próbie, postanowienie zostało doręczone K. S. w dniu 27 marca 2014 r.
W dniu 22 maja 2014 r. K. S. wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku podał, że od października 2013 r. przebywa nieprzerwanie na zwolnieniu lekarskim. Był skupiony na stanie swojego zdrowia i nie przebywał wyłącznie w mieszkaniu służbowym pod adresem [...]. Wskazał, że z uwagi na terminy wizyt lekarskich, badań i innych czynności związanych ze stanem jego zdrowia nie mógł odebrać korespondencji kierowanej do niego przez Komendanta Głównego Policji. Zaskarżone postanowienie odebrał osobiście w siedzibie organu, gdy załatwiał sprawy związane z jego stanem zdrowia. Wyjaśnił, że nie posiadał żadnej wiedzy na temat tego postanowienia, gdyż mnie mógł go odebrać z placówki pocztowej. Nie przebywał wówczas w swoim mieszkaniu służbowym i nie było żadnej innej osoby, która w jego imieniu mogłaby to uczynić.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 marca 2014 r. Podniósł także, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że skarżący w dotychczasowej korespondencji, w tym we wniosku o przywrócenie terminu, wskazywał adres do korespondencji [...]. Mógł on zatem podjąć właściwe kroki umożliwiające wniesienie ewentualnych środków zaskarżenia. Tym samym skarżący zaniedbał prawidłowego prowadzenia swoich spraw.
Przy piśmie procesowym z dnia 26 sierpnia 2014 r. skarżący przedstawił kopie zaświadczeń lekarskich potwierdzających jego niezdolność do pracy w dniach: od 8 listopada 2013 r. do 22 listopada 2013r., od 23 listopada 2013 r. do 6 grudnia 2013 r., od 7 grudnia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., od 1 stycznia 2014 r. do 30 stycznia 2014 r., od 31 stycznia 2014 r. do 14 lutego 2014 r., od 15 lutego 2014 r. do 13 marca 2014 r., od 14 marca 2014 r. do 10 kwietnia 2014 r., od 11 kwietnia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. oraz od 1 maja 2014 r. do 29 maja 2014 r.
W piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2014 r. skarżący wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 21 maja 2014 r., tj. w dniu w którym dowiedział się o wydaniu zaskarżonego postanowienia. Wyjaśnił, że jego stan zdrowia uległ poprawie na tyle, że w dniu 21 maja 2014 r. załatwiając sprawy związane z kolejnym zwolnieniem lekarskim był w siedzibie organu i wówczas dowiedział się wydaniu zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, gdyż z uwagi na jego poważny stan zdrowia nie mógł dokonać odbioru zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie, nie mógł wnieść skargi w terminie.
Pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącego do ustosunkowania się do zawartego w odpowiedzi na skargę stanowiska organu, co do tego, że zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone w dnu 27 marca 2014 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie.
Komendant Główny Policji w piśmie z dnia 19 grudnia 2014 r. wskazał natomiast, że zaskarżone postanowienie było przesyłane skarżącemu dwukrotnie. Pierwsza przesyłka została zwrócona jako niepodjęta w terminie, natomiast druga została odebrana przez skarżącego w dniu 27 marca 2014 r. Organ wskazał również, że nie są mu znane powody kwestionowania przez skarżącego daty powzięcia informacji o zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Zgodnie natomiast z art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Należy również wyjaśnić, że stosownie do treści art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie.
Z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że powodem uchybienia terminu od wniesienia skargi był brak wiedzy skarżącego o wydanym postanowieniu z dnia [...] lutego 2014 r. Skarżący wskazuje, że przyczyna ta ustała w dniu 21 maja 2014 r., tj. w dniu, w którym będąc w siedzibie organu dowiedział się o wydaniu zaskarżonego postanowienia.
Z akt postępowania administracyjnego nadesłanych do niniejszej sprawy, a także z odpowiedzi na skargę i wyjaśnień organu zawartych w piśmie procesowym z dnia 19 grudnia 2014 r. wynika natomiast, że skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu 27 marca 2014 r. W tym zatem dniu skarżący dowiedział się o wydaniu zaskarżonego postanowienia. Stąd też w tym dniu, a nie 21 maja 2014 r., ustała wskazywana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony w niniejszej sprawie w dniu 22 maja 2014 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 powołanej ustawy. Biorąc bowiem pod uwagę wskazywaną przez skarżącego przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, termin do złożenia tego wniosku upływał z dniem 3 kwietnia 2014 r.
W tej sytuacji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.