Uzasadnienie
S. U. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W oświadczeniu zawartym w formularzu PPF wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jest studentką studiów dziennych, dlatego nie może podjąć pracy, a utrzymuje się ze stypendium naukowego w kwocie 1.200 zł. Oświadczyła, że obecnie nikt jej nie pomaga, nie posiada innych dochodów, oszczędności oraz majątku.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła koszty najmu mieszkania - 700 zł oraz koszty codziennego utrzymania, w tym zakup żywności, środków czystości, ubrań i książek - 500 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżąca jest studentką studiów dziennych, nie pracuje, utrzymuje się ze stypendium naukowego w wysokości 1.200 zł miesięcznie. Z tej kwoty po opłaceniu mieszkania pozostaje jej na codzienne utrzymanie 500 zł miesięcznie.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.