Uzasadnienie
W toku postępowania sądowego skarżący M. S. przesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną – studentką bez dochodu - i dwiema małoletnimi córkami. Skarżący oświadczył, że rodzina nie uzyskuje żadnego dochodu, i nie posiada żadnego majątku, utrzymuje ich matka skarżącego i teściowa. M. S. oświadczył, że jest zarejestrowany jako bezrobotny. Wnioskodawcza oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Dokumentacja zgromadzona w aktach administracyjnych sprawy potwierdza sytuację prawną skarżącego.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Przy wykazanym dochodzie, a raczej jego braku (jest bezrobotny, a żona nie uzyskuje dochodu) w sposób oczywisty nie byłby w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla swojego i rodziny utrzymania opłacić kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.