Uzasadnienie
R. M. [...] w referacie [...] sekcji prewencji Komendy [...] Policji [...] w dniu [...] listopada 2004 r. zwrócił się do Komendanta [...] Policji [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą w 2005 r. W odpowiedzi, specjalista zespołu kadr i szkolenia [...] pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. poinformował, że Komendant nie wyraził zgody na podjęcie przez funkcjonariusza zajęcia zarobkowego poza służbą w roku 2005 r.
Skarżący w dniu [...] grudnia 2004 r. skierował raport do Komendanta [...] Policji z prośbą o uchylenie decyzji Komendanta [...] Policji [...] w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą i udzielenie przedmiotowego zezwolenia. W odpowiedzi Naczelnik Wydziału Kadr [...] pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. poinformowł, że Komendant [...] Policji nie jest uprawniony do zmiany stanowiska Komendanta [...] Policji [...] w przedmiotowej sprawie, ponieważ udzielenie zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego jest jego ustawowo określoną kompetencją.
W dniu [...] lutego 2005 r. R. M. zwrócił się ponownie do Komendanta [...] Policji [...] o udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego w 2005 r. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...], specjalista zespołu kadr i szkolenia Komendy [...] Policji [...] poinformował, że Komendant nie wyraził zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego w roku 2005 r.
W dniu [...] kwietnia 2005 r. R. M. skierował skargę do Sądu na pismo nazwane "decyzją" z dnia [...] marca 2005 r. o nr [...] zawiadamiające o odmowie udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego w 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji [...] przedstawił stan sprawy i podał, że niewyrażenie zgody na podjęcie dodatkowej pracy poza służbą R. M. jest zgodne z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania policjantom zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, składania oświadczenia o stanie majątkowym oraz właściwości przełożonych w tych sprawach (Dz. U. Nr 148, poz.1659).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 Nr 7, poz. 58 ze zm.) przewiduje, że policjant nie może bez zezwolenia przełożonego podjąć zajęcia zarobkowego poza służbą. Szczegółowe zasady i tryb udzielania zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, oraz właściwość przełożonych w tych sprawach określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr 148. poz. 1659). Przepis § 3 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że przełożony właściwy w sprawach osobowych udziela policjantowi zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą, jeżeli zajęcie takie:
- 1) nie zakłóci wykonywania przez policjanta obowiązków służbowych w granicach zadań
Policji określonych w ustawie,
- 2) nie narusza prestiżu służby,
- 3) nie podważy zaufania do bezstronności policjanta,
- 4) nie pozostaje w sprzeczności z interesem służby i jej zadaniami.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku zawiadamia na piśmie policjanta o udzieleniu zezwolenia, a w sytuacji, gdy którykolwiek z warunków, o których mowa w ust. 1, nie zostanie spełniony, o odmowie udzielenia zezwolenia (ust. 2). Zawiadomienie o odmowie udzielenia zezwolenia nie wymaga uzasadnienia (ust. 4).
W ocenie Sądu zawiadomienie o udzieleniu zezwolenia (bądź odmowie) na podjęcie przez policjanta zajęcia zarobkowego poza służbą jest aktem z zakresu sfery dyspozycyjności policjanta wobec jego władzy służbowej, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do tego przepisu sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi.
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 5 pkt 2 powołanej ostatnio ustawy, orzekł jak w sentencji.