Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. R. W. – student [...] semestru studiów na kierunku [...] na Wydziale [...] Wyższej Szkoły [...] w W. wystąpił o przyznanie w roku akademickim 2010/2011 stypendium socjalnego.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wydana na podstawie art. 173 ust. 1 pkt 1, art. 179, art. 207 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) w zw. z § 5 i § 6 Szczegółowego regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów [...] w W. (zarządzenie Rektora z dnia [...] października 2010 r.) oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - dalej: kpa, Wydziałowa Komisja Stypendialna Wyższej Szkoły [...] w W., odmówiła przyznania ww. stypendium socjalnego w roku akademickim 2010/2011, argumentując powyższe niedostatecznym udokumentowaniem wniosku.
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. R. W. złożył odwołanie od ww. decyzji.
Odwoławcza Komisja Stypendialna Wyższej Szkoły [...] w W., po rozpatrzeniu ww. odwołania, działając na podstawie art. 173 ust. 1, art. 179 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz § 3 pkt 7 Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów [...] w W., decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Odwoławcza Komisja podniosła, że R. W. złożył wniosek o przyznanie zapomogi w roku akademickim 2010/2011, a Wydziałowa Komisja Stypendialna Wyższej Szkoły [...] w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] odmówiła przyznania ww. zapomogi w roku akademickim 2010/2011.
W ocenie Komisji Odwoławczej czynności Wydziałowej Komisji podejmowane w przedmiotowej sprawie nie zawierały uchybień, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. R. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły [...] w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji.
Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie prawa oraz błędną, niewłaściwą i dowolną wykładnię przepisów.
Skarżący podkreślił, że Odwoławcza Komisja w zaskarżonej decyzji odmówiła przyznania mu zapomogi w roku akademickim 2010/2011, o którą nie występował, albowiem wnioskował o przyznanie stypendium socjalnego.
W odpowiedzi na ww. skargę organ, uznając, że skarga nie jest zasadna, wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skargi, skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. odwołał się od decyzji o nieprzyznaniu stypendium socjalnego, jak i od decyzji o nieprzyznaniu zapomogi. Decyzje Odwoławczej Komisji w powyższych sprawach noszą numery [...] oraz [...], a fakt, że organ odwoławczy w decyzji o utrzymaniu w mocy zaskarżonych decyzji pomylił się przypisując decyzji o nieprzyznaniu stypendium socjalnego nr [...], a decyzji o nieprzyznaniu zapomogi nr [...], a nie odwrotnie, stanowi jedynie oczywistą omyłkę i nie miał wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa.
Jedną z podstawowych kwestii podlegających badaniu przez Sąd Administracyjny jest ustalenie, czy skarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne formalne elementy wymagane prawem. Jednym z takich koniecznych składników decyzji administracyjnej - zgodnie z treścią art. 107 § 1 kpa - jest uzasadnienie. Paragraf 3 ww. przepisu precyzuje zaś dodatkowo, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne winno zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Z treści wyżej powołanego aktu prawnego wynika więc, w sposób niebudzący wątpliwości, iż uzasadnienie faktyczne i prawne musi odnosić się do konkretnej decyzji, której przedmiot i podmiot jest szczegółowo określony.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż treść uzasadnienia skarżonej decyzji, jak i treść jej komparycji budzi wątpliwości, co do tego, czy została wydana wskutek rozpoznawania odwołania od decyzji w przedmiocie wniosku o przyznanie stypendium socjalnego, czy wniosku o przyznanie zapomogi. Organ identyfikując decyzję pierwszoinstancyjną (odwołanie, od której rozpoznawał), wskazał oznaczenie numeryczne przyporządkowane do decyzji w przedmiocie wniosku o przyznanie stypendium socjalnego, natomiast opisując przedmiot sprawy podał, iż dotyczy on wniosku o przyznanie zapomogi.
Przedmiotowych wątpliwości, co do przedmiotu rozpoznawanej sprawy nie usunęła również treść uzasadnienia decyzji. W niej bowiem również organ użył oznaczeń dotyczących decyzji wydanych w różnych sprawach. Powyższe sprawia zaś, iż nie sposób ustalić, czy omawiane uzasadnienie rzeczywiście zawiera wskazanie motywów, jakimi kierował się organ przy wydawaniu skarżonej decyzji, czy też zawiera w swej treści argumentację niezwiązaną ze sprawą skarżącego. Stąd też niemożliwym jawi się ocena przez Sąd skarżonej decyzji. W realiach niniejszej sprawy nie sposób bowiem stwierdzić ponad wszelką wątpliwość tego, czy w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odniósł się rzeczywiście do sprawy skarżącego, objętej zaskarżeniem. Tym samym, tutejszy Sąd pozbawiony był możliwości ustalenia tego, czy uzasadnienie skarżonej decyzji spełnia wymogi przewidziane w art. 107 § 3 kpa.
Na marginesie podnieść należy, iż tłumaczenia organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że niejasności w oznaczeniu przedmiotu sprawy były wynikiem omyłki, nie mogły być wiążące dla tutejszego Sądu. W ślad za nimi nie nastąpiło bowiem wydanie przez organ decyzji o sprostowaniu oczywistej omyłki skarżonej decyzji. Tym samym więc uznać należało, iż organ nie usunął wątpliwości co do tego, odwołanie od jakiej decyzji rozpoznawał wydając skarżone rozstrzygnięcie.
W świetle powyższych rozważań, uznając iż skarżona decyzja narusza prawo i winna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
- - ---------------------- 3