Uzasadnienie
Szef Sztabu Generalnego WP postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy, na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., postanowienie Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., którym to postanowieniem odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu nr [...] z dnia [...] sierpnia 1986 r.
Jako podstawę odmowy wszczęcia postępowania organ podał art. 157 k.p.a.
W motywach uzasadnienia organ wskazał, że A.P. wniósł o stwierdzenie nieważności rozkazu o skreśleniu z listy podoficerów na podstawie art. 155 k.p.a. Wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa (o stwierdzenie nieważności rozkazu nr [...]) była rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2406/11, który wyrokiem z dnia 28 marca 2012 r. oddalił skargę.
Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyrok powyższy ma powagę rzeczy osądzonej i wiąże organ zgodnie z art. 170 tej ustawy. Powołał się jednocześnie na uchwałę NSA z dnia 7 grudnia 2009 r.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi A.P. do tutejszego Sądu. Kwestionując zaskarżone postanowienia skarżący wywodził, iż do chwili obecnej (od 1986 r.) nie został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Podkreślał, że żąda zwolnienia z zawodowej służby wojskowej na podstawie orzeczenia RWKL w E. nr [...] z dnia [...] maja 1986 r. Jednocześnie wnosił o wypłacenie odprawy w wysokości 800.000 PLN.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2406/11, przedmiotem tegoż postępowania było stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 1986 r. nr [...] w oparciu o treść art. 156 § 1 pkt 1 i 3 k.p.a. Oznacza to, że zarówno postępowanie w sprawie II SA/Wa 2406/11, jak i przedmiotowe postępowanie dotyczyły wzruszenia w różnych trybach nadzwyczajnych tego samego rozkazu personalnego z 1986 r.
W sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2406/11 organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 1986 r. na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie natomiast, organ odmówił wszczęcia postępowania w trybie art. 155 k.p.a. na podstawie art. 157 k.p.a.
Podkreślić należy, iż w obydwu sprawach o stwierdzenie nieważności, tj. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2406/11 oraz w sprawie niniejszej, A.P. wniósł o stwierdzenie nieważności rozkazu Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] sierpnia 1986 r. nr [...], mocą którego skreślono go z ewidencji podoficerów. Wskazać też trzeba, iż powyższy rozkaz jest rozkazem ewidencyjnym, a od takiego aktu nie przysługuje prawo do jego zaskarżenia w trybie zwykłym, a tym bardziej w trybie nadzwyczajnym.
Ponadto w dniu wydania tegoż rozkazu personalnego, zgodnie z treścią art. 3 § 1 pkt 2 k.p.a., przepisów k.p.a. nie stosowało się do spraw należących do właściwości wojskowych organów administracji państwowej. Orzeczenia organów wojskowych były wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej. Tym bardziej wyłączeniu podlegać musi weryfikacja tych orzeczeń (rozkazów personalnych) w trybie nadzorczym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.