Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie natomiast do treści art. 53 § 4 P.p.s.a. termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 17 kwietnia 2020 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął 18 maja 2020 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, skarżąca nadała skargę w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (co jest równoznaczne z wniesieniem skargi do Sądu – art. 83 § 3 P.p.s.a.) w dniu 20 maja 2020 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, stąd też podlega ona odrzuceniu.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.