Uzasadnienie
J. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia i przesłania nieuwierzytelnionej kopii dokumentu z akt postępowania administracyjnego.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych nadesłanych na wezwanie dokumentach i oświadczeniach ustalono, co następuje.
Skarżący jest osobą bezrobotną od dnia 13 listopada 2009 r. bez prawa do zasiłku (zaświadczenie z dnia 4 sierpnia 2011 r.). Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z najmu lokalu o powierzchni 40 m2, uzyskując z tego tytułu 122 zł brutto miesięcznie (kserokopie faktur VAT). Majątek stanowi dom o powierzchni 110 m2. Innego majątku, w tym oszczędności strona nie posiada. Na stałe miesięczne wydatki składają się: opłata za energię elektryczną w wysokości 40 zł, opłata za gaz 8 zł, podatek od nieruchomości w przeliczeniu na 1 miesiąc – 22,50 zł. Skarżący oświadczył, że uzyskiwany dochód jest tak mały, że uniemożliwia poniesienie kosztów sądowych. Strona nie posiada rachunku bankowego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Uzyskuje aktualnie dochód w wysokości 123 zł brutto miesięcznie z tytułu najmu lokalu. Po opłaceniu stałych kosztów utrzymania w wysokości 70,50 zł do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje niewielka kwota, która nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla strony. Wnioskodawca nie ma żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.