Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Szef Służby Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. o zwolnieniu ze służby M. Z. Decyzję tę skarżący otrzymał w dniu 16 marca 2010 r.
Następnie skarżący pismem z dnia 14 kwietnia 2010 r., złożył w dniu 15 kwietnia 2010 r., za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w [...] skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2010 r.
Skarga ta przy piśmie z dnia 19 kwietnia 2010 r. znak [...], nadanym w dniu 20 kwietnia 2010 r., została przekazana przez Dyrektora Izby Celnej w [...] do Szefa Służby Celnej.
W dniu 3 sierpnia 2010 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podniósł, że dopiero po otrzymaniu odpowiedzi na skargę zorientował się, że skarga została złożona do organu niewłaściwego. Wskazał ponadto, że omyłkowe wniesienie skargi wyniknęło bez jego winy, z uwagi na trudną sytuację życiową w jakiej się znalazł. Bowiem następnego dnia po złożeniu skargi miała się odbyć rozprawa w sprawie karnej, w której brał udział jako oskarżony. Z tego powodu żyje w ogromnym stresie, a to wpływa negatywnie na jego kondycję psychiczną i tym samym na jakość podejmowanych przez niego czynności i działań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2, § 3 i § 4 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z treści powyższego artykułu wynikają cztery przesłanki przywrócenia terminu do dokonania określonych czynności procesowych, które muszą wystąpić łącznie. Do przesłanek tych zaliczyć należy wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić kwestię terminowości wniesienia skargi, od niej bowiem zależy rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jako że jest on dopuszczalny jedynie wówczas, gdy skarga uchybia 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 marca 2010 r. Z powyższego wynika, że termin do złożenia skargi upłynął w dniu 15 kwietnia 2010 r., a zatem wniesienie skargi w dniu 15 kwietnia 2010 r. do organu niewłaściwego, który przekazał skargę do organu właściwego w dniu 20 kwietnia 2010 r. nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa.
W tym stanie rzeczy należało rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten odpowiada wymaganiom formalnym.
Kolejną przesłanką podlegającą wyjaśnieniu jest, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Skarżący w swoim wniosku wskazał, że o wniesieniu skargi po terminie dowiedział się z doręczonej mu przez Sąd odpowiedzi na skargę, tj. w dniu 30 lipca 2010 r., z tym też dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. W dniu 3 sierpnia 2010 r. skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu, a więc wniosek został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyjąć zatem należy, że skarżący zachował siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 ppsa.
Następną przesłanką, która powinna być w sprawie wyjaśniona jest, czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie skarżący wykazał, iż uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych. Życie w ogromnym stresie związanym z prowadzonym postępowaniem karnym, brak pracy i związana z tym apatia, przygnębienie może być przyczyną nieporadności skarżącego w samodzielnym prowadzeniu własnych spraw.
W związku z powyższym należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w siedmiodniowym terminie i jest uzasadniony, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wraz z wnioskiem została złożona skarga.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 § 1 ppsa, należało postanowić jak w sentencji.