Uzasadnienie
M. H. w skardze na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przymusowego wykwaterowania z lokalu mieszkalnego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący, uzasadniając swoje żądanie, podniósł, iż wykonanie tej decyzji pozbawi go miejsca zamieszkania, czyli podstawowego środka egzystencji, zaś stałe miejsce zamieszkania jest niezbędne do podjęcia legalnej pracy. Wskazał również, że jego wykwaterowanie może spowodować nieodwracalne skutki w sytuacji, gdy skarga do Sądu okaże się zasadna, bowiem w B. brak jest wolnych lokali mieszkalnych podległych Agencji i niemożliwym będzie przyznanie mu nowego lokalu mieszkalnego o takim samym standardzie, jak poprzedni. Zaznaczył, że dwukrotnie próbował porozumieć się z Agencją w sprawie spłaty zadłużenia. Ponadto skarżący podał, iż posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w D. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. LEX nr 281811). Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności.
Analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Należy przyjąć, iż przymusowe wykwaterowanie z zamieszkiwanego lokalu, będzie dla M. H. nieodwracalną konsekwencją wykonania decyzji z dnia [...] maja 2010 r. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący wskazał, iż posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w D. nr [...], natomiast w skardze stwierdził, iż przebył operację [...] i ma problemy z poruszaniem się, o czym informował organ jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, powyższe problemy zdrowotne, w przypadku przymusowego wykwaterowania skarżącego z lokalu mieszkalnego, mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody.
Reasumując, wymienione okoliczności uprawdopodabniają zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawy i przemawiają za potrzebą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.