Uzasadnienie
A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Kontroli Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa do uposażenia oraz innych należności, za okres od dnia [...] do dnia [...]
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że skarżący, pomimo prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1816/07 o uchyleniu decyzji o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej, nie nabył prawa do wypłaty świadczeń, o których wypłatę wnosi, gdyż we wskazanym przez niego okresie nie pełnił on służby, a tym samym nie nabył do nich praw.
We wniesionej do Sądu skardze A. M. zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z:
- 1) naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 6 Kpa, poprzez zróżnicowanie jego sytuacji prawnej w stosunku do osób trzecich, które znalazły się w tej samej sytuacji faktycznej,
- 2) pominięciem faktu, że w związku z powyżej określonym wyrokiem, wyznaczenie na obecnie zajmowane stanowisko służbowe nie wymagało powołania go do zawodowej służby wojskowej,
- 3) naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 9 w zw. z art. 19 ustawy o zawodowej służbie wojskowej, poprzez uznanie, że w spornym okresie nie pełnił służby (zarzut podniesiony w przypadku nie uwzględnienia zarzutu z pkt 2),
- 4) naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 2 powyżej określonej ustawy, poprzez przyjęcie, że warunkiem nabycia prawa do uposażenia jest faktyczne pełnienie służby,
- 5) naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 71 przedmiotowej ustawy, poprzez uznanie, że nie nabył on uprawnień do wnioskowanych świadczeń,
- 6) pominięciem faktu, że decyzja o jego zwolnieniu ze służby została wstrzymana wyrokiem Sądu.
Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i zasądzenie od organu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a podniesione w niej zarzuty nie są trafne.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 76 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892), który w ustępie 1 stanowi, że prawo do uposażenia powstaje z dniem rozpoczęcia przez żołnierza zawodowego pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Jednocześnie, stosownie do przepisu art. 76 ust. 4 tej ustawy, prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz zawodowy został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, zaginął lub zmarł.
Ponadto należy wskazać, że związek prawa do uposażenia z faktycznym pełnieniem służby wynika również z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693 z późn.), (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. akt I OSK 1298/05, nie publ.).
W świetle powołanych przepisów, zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych z nim związanych przysługuje żołnierzowi wyłącznie, gdy pełni on służbę.
Skarżący zaprzestał pełnienia służby z dniem [...] i w związku z tym faktem otrzymał wszystkie należne świadczenia.
Skutków wywołanych przez wyrok sądu administracyjnego, uchylający decyzje o zwolnieniu skarżącego ze służby, nie można utożsamiać z prawem do uzyskania świadczeń, związanych z faktycznym pełnieniem służby. Mocą tego wyroku skarżący został przywrócony do służby, a okres kiedy jej nie pełnił, zostanie mu zaliczony do stażu służby, uprawniającego do wojskowego świadczenia emerytalnego.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.