Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 czerwca 2018 r. Organizacja [...] w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarga została podpisana w imieniu strony skarżącej przez Przewodniczącego Organizacji [...] w [...] – S.B. oraz Wiceprezesa tej Organizacji – D.B.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 lipca 2018 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie dla S.B. oraz D.B. do podpisania skargi.
Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 lipca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sądowych).
W odpowiedzi na powyższe, Organizacja [...] w [...] pismem z dnia 31 lipca 2018 r., przesłanym pocztą elektroniczną w dniu 1 sierpnia 2018 r. (godzina 0:00:47), poinformowała, że jednolity tekst statutu [...] po wprowadzeniu zmian uchwalonych przez [...] Krajowy Zjazd [...] w dniu [...] listopada 2016 r. jest dostępny na stronie internetowej: [...]. Ponadto nadesłała: zaświadczenie stanowiące wypis z Regionalnego Rejestru Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku Regionu [...] w [...], dokument określający umocowanie dla S.B. do reprezentowania strony skarżącej, tj. uchwałę nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. oraz pełnomocnictwo ogólne dla S.B. z dnia [...] lutego 2014 r.
Jednocześnie pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. strona skarżąca nadesłała opinię do premii miesięcznej [...] za czerwiec 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast w przypadku skargi zawierającej braki formalne, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 P.p.s.a. swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie Organizacja [...] w [...] została podpisana przez jej Przewodniczącego – S.B. oraz Wiceprezesa – D.B. Konieczne zatem było ustalenie sposobu reprezentacji strony skarżącej, poprzez wezwanie o nadesłanie dokumentu wskazującego na umocowanie S.B. oraz D.B. do działania w jej imieniu, co Sąd, w wykonaniu zarządzenia z dnia 17 lipca 2018 r., uczynił pismem z dnia 19 lipca 2018 r. Strona skarżąca została poinformowana, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 lipca 2018 r., a zatem ostatnim dniem terminu na jego wykonanie był 31 lipca 2018 r.
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W ocenie Sądu nie sposób bowiem uznać pisma strony skarżącej z dnia 31 lipca 2018 r., przesłanego pocztą elektroniczną w dniu 1 sierpnia 2018 r., za wykonanie wezwania Sądu z dnia 17 lipca 2018 r. w ustawowym terminie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.