Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., wydana na podstawie art. 229 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w przedmiocie rozpoznania skargi dotyczącej organizacji dodatkowych zajęć [...]. Uchwałą niniejszą odmówiono uwzględnienia skargi K.H. z dnia [...] marca 2012 r. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skarga z dnia [...] marca 2012 r. dotyczy organizacji nauki [...] oraz prawidłowości w wykonywaniu na terenie szkoły działalności gospodarczej w formie odpłatnej nauki [...] przez nauczycielkę zatrudnioną w tej szkole. Rada Miejska uznała zarzuty skargi z dnia [...] marca 2012 r. za niezasadne.
Zaskarżając uchwałę z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarżąca wskazała, że pomija ona całkowicie skargę na "działania Burmistrza Miasta i Gminy [...]" i odnosi się do spraw, których skarżąca nie kwestionowała.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zaskarżona uchwała nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona uchwała Rady Miejskiej [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie skargi dotyczącej organizacji dodatkowych zajęć z języka angielskiego w gimnazjum nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w powołanym wyżej przepisie, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Uchwała ta stanowi odpowiedź na skargę wniesioną w trybie art. 228 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Skarga wniesiona została do Wojewody [...], który przekazał ją, na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., Radzie Miasta i Gminy [...] do rozpatrzenia. Skarżąca kwestionowała w niej działania Burmistrza Miasta [...] związane z organizacją dodatkowych zajęć [...].
Niezależnie od uznania przez Radę Miejską [...], że skarga z dnia [...] marca 2012 r. przekazana przez Wojewodę [...], dotyczy organizacji nauki [...] oraz prawidłowości w wykonywaniu działalności gospodarczej, a nie działań Burmistrza Miasta [...], w sprawie jest bezsporne, że postępowanie zakończone zaskarżoną uchwałą prowadzone jest w trybie przepisów działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". Postępowanie zaś prowadzone ze skargi określonej w art. 227 k.p.a., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy, odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04, Lex nr 160611).
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.