Uzasadnienie
A. F., reprezentowany przez matkę J. F., złożył wniosek o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
We wniosku podał, że jest osobą schorowaną, całkowicie niezdolną do pracy, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką J. F. Nie ma żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu matki, która otrzymuje emeryturę w wysokości 1.451,46 zł netto. Jednocześnie wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnego majątku, ani oszczędności, natomiast jego matka posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 44 m2.
Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania jego gospodarstwa domowego należą opłaty za mieszkanie w wysokości 303,50 zł, opłaty za wywóz śmieci – 18 zł, podatek od nieruchomości – 18 zł, opłaty za telefon - 45 zł, światło – 97 zł, gaz- 70,50 zł, koszty zakupu leków – 50 zł. Podał, że średnio na żywność pozostaje około 850 zł na dwie osoby.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS nr [...] z dnia [...] maja 2013 r.) i samodzielnej egzystencji (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS nr [...] z dnia [...] marca 2014 r.). Nie posiada żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu matki, która otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości około 1.450 zł netto.
W konsekwencji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.